Abigail Shrier over Bad Therapy en Irreversible Damage — Gender: A Wider Lens
Therapeuten Stella O'Malley en Sasha Ayad spreken met Abigail Shrier over haar twee boeken: Bad Therapy over schadelijke psychotherapiecultuur en Irreversible Damage over de gendertrend bij tienermeisjes. Een diepgaand gesprek over de cultuur van oversensitiviteit, mentale fragiliteitbevordering en snelle medicalisering die jongeren schade toebrengt. Shrier verbindt beide boeken tot een coherente kritiek op de moderne geestelijke gezondheidszorg.
Over dit gesprek
In deze aflevering van de podcast Gender: A Wider Lens spreken de therapeuten Stella O'Malley en Sasha Ayad met journalist en auteur Abigail Shrier. Shrier schreef eerder Irreversible Damage, over de plotselinge toename van genderdysforie bij meisjes, en daarna Bad Therapy, over de manier waarop een therapeutische cultuur scholen, opvoeding en jongeren beïnvloedt. In het gesprek leggen de deelnemers uit dat de boodschap van Bad Therapy niet is dat therapie slecht is, maar dat een therapeutische houding leraren en ouders ontkracht en kinderen tot slachtoffers maakt.
Hoe afscherming angst kan vergroten
Shrier vertelt dat het idee voor Bad Therapy begon met de vraag waarom de jonge generatie zo ongelukkig was, ook al vóór de pandemie. Een opmerking van O'Malley bleef haar bij: als ouders hun kinderen volledig afschermen van de zorgen van volwassenen en alleen op de zorgen van het kind focussen, wordt het 'monster onder het bed' juist groter. Het kind krijgt zo de boodschap dat zijn eigen zorgen alles overstijgen. Volgens de sprekers worden extreme situaties, zoals huiselijk geweld, tot norm verheven, waardoor heel gewone dingen — ouders die in het bijzijn van hun kind van mening verschillen — onterecht als schadelijk worden gezien.
Gentle parenting en de rol van de ouder
Het gesprek gaat in op gentle parenting, een opvoedstijl die sterk op een therapeutisch model lijkt: niet-oordelend, gevoelens bevestigend en zonder duidelijke ouderlijke autoriteit. Shrier merkt op dat ouderforums vaak ouders tonen die ten einde raad zijn bij steeds agressiever gedrag van hun kind, terwijl een kind soms simpelweg duidelijk gemaakt moet worden dat slaan niet mag. Volgens haar hebben ouders veel verantwoordelijkheid gekregen, maar nauwelijks gezag. Ze pleit ervoor dat ouders zichzelf mogen zijn in plaats van een therapeut na te bootsen, en dat ze hun eigen waarden mogen doorgeven.
Trauma, taakgerichtheid en de gendertrend
De deelnemers bespreken hoe therapietaal het gevoel van pijn kan uitvergroten. Shrier verwijst naar onderzoek waaruit naar voren komt dat volwassenen die een jeugdervaring als trauma zijn gaan zien vaker latere klachten ontwikkelen dan wie zo'n ervaring relativeert. Ze stelt taakgerichtheid tegenover een voortdurende focus op gevoelens: een tiener die zich onzeker voelt over zijn lichaam is vaak meer geholpen met sport of een club dan met wekelijks over dat lichaam praten. Ook bij de gendertrend speelde therapie een grote rol; volgens Shrier was het lastig om een redelijke therapeut te vinden voor een worstelende jongere. De default zou volgens haar moeten zijn dat een kind in orde komt, met diepere hulp alleen waar dat echt nodig is.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.