Brian: overleven na medische wanpraktijk in de genderzorg — Stephanie Winn
Therapeut Stephanie Winn interviewt Brian, een detransitioner die ernstige schade opliep door genderzorg. Het gesprek gaat over het falen van het zorgsysteem en de weg naar herstel na onomkeerbare medische ingrepen. Brian beschrijft hoe hij door een systeem werd geleid dat zijn onderliggende psychische problemen nooit serieus nam en hem snel medicaliseerde.
Over Stephanie Winn en Brian
In deze aflevering van de podcast "You Must Be Some Kind of Therapist" spreekt Stephanie Winn, een gediplomeerd huwelijks- en gezinstherapeut, met Brian. Brian is een jonge man uit Los Angeles County die na bijna een decennium besloot te detransitioneren. Hij leefde een aantal jaren als transvrouw onder de naam Brianna en gebruikte hormonen, maar keerde uiteindelijk terug naar zijn geboortenaam en mannelijke identiteit. Winn richt zich op wat zij gendermalpractice noemt: het tekortschieten van zorgverleners die mensen als Brian medisch lieten transitioneren zonder hun onderliggende problemen aan te pakken.
Een complexe achtergrond die werd genegeerd
Brian vertelt openhartig over zijn jeugd. Hij groeide op na de scheiding van zijn ouders, werd jarenlang gepest, ontdekte op jonge leeftijd dat hij op mannen viel en kreeg te maken met een vader die zich negatief uitliet over homoseksualiteit. In zijn studententijd raakte hij verslaafd aan harddrugs en aan pornografie, die volgens hem steeds extremer werd. In die periode ontstond bij hem het idee dat hij eigenlijk een vrouw was. Hij benadrukt dat hij als kind geen typische gendervragen had; hij hield van skateboarden, honkbal en speelgoedauto's. Hij omschrijft zijn ervaring achteraf als wat soms snel ontstane genderdysforie wordt genoemd.
De rol van de gendertherapeut
Brian vond een gendertherapeut via YouTube. Hij vertelde haar bij het eerste gesprek over zijn drugsverslaving en zijn porngebruik, maar volgens hem ging het meteen over het idee dat hij in werkelijkheid een vrouw was. Hij kreeg namen van artsen voor hormoonbehandeling en werd uitgenodigd voor groepssessies. Brian beschrijft hoe de therapeut grenzen overschreed: zij injecteerde naar eigen zeggen zelf de eerste dosis hormonen en onderhield vriendschappelijke contacten met cliënten. Toen Brian over suïcidale gedachten sprak, presenteerde zij transitie als een kwestie van leven of dood en noemde zij zijn natuurlijke testosteron schadelijk. Brian stelt dat hij zonder deze begeleiding waarschijnlijk nooit hormonen zou hebben genomen, en dat een gewone psycholoog hem eerst geholpen zou hebben met zijn verslaving en trauma.
Detransitie en herstel
Nadat Brian nuchter werd, verdween zijn behoefte aan de pornografie en groeide zijn twijfel over de transitie. Hij beschrijft hoe hij zich juist als vrouw ongemakkelijk begon te voelen en uiteindelijk zijn naam en geslachtsregistratie liet terugzetten. Hij vertelt over de lichamelijke gevolgen van de hormonen en over het langzame herstel van zijn relaties met zijn moeder, vader en zus. In het gesprek komen ook bredere thema's aan bod, zoals de invloed van een sterk ideologische studieomgeving, de cultachtige aspecten die hij in de transbeweging herkent, en zijn zorgen over zelfidentificatie in vrouwenruimtes en de sport. Brian benadrukt dat hij niemand haat en transgender mensen met respect behandelt; zijn boodschap is vooral dat mensen die overwegen te transitioneren eerst grondig naar hun eigen verhaal moeten kijken.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.