Cass-rapport — kinderen door NHS genderidentiteitsdienst tekortgedaan (BBC)
De BBC rapporteert over de conclusies van het Cass-rapport, dat concludeert dat de NHS genderidentiteitsdienst kinderen heeft tekortgedaan.
Over deze BBC-reportage
Deze Engelstalige BBC-reportage gaat over het Cass-rapport, een onafhankelijk onderzoek in opdracht van NHS England naar de zorg voor kinderen en jongeren met genderdysforie. De conclusie luidt dat kinderen ernstig zijn tekortgedaan door de NHS-genderidentiteitsdienst. De reportage volgt onder meer Frankie, een 14-jarige die al bijna vijf jaar op een afspraak wacht en in die tijd geen enkele zorgverlener heeft gesproken. Hij is een van zo'n 5.000 kinderen op de wachtlijst. Aan het woord komen ook de voorzitter van het onderzoek, Hilary Cass, en twee clinici met tegengestelde visies: dr. Aiden Kelly van de particuliere praktijk Gender Plus en dr. David Bell, voormalig stafbestuurder bij de Tavistock-kliniek.
Belangrijkste bevindingen van het rapport
Volgens het rapport is voor de meeste jongeren een medisch traject niet de beste manier om hun gendergerelateerde nood te verlichten. Waar een medisch traject wel klinisch is aangewezen, volstaat dat niet zonder ook bredere problemen op het gebied van geestelijke gezondheid en psychosociale moeilijkheden aan te pakken. Ondanks veel internationaal gepubliceerd onderzoek werd de kwaliteit daarvan als zwak beoordeeld, waardoor er geen solide bewijsbasis is om klinische beslissingen op te baseren of waarmee gezinnen weloverwogen keuzes kunnen maken. Over de invloed van puberteitsremmers op genderdysforie en op de geestelijke en psychosociale gezondheid was het bewijs zwak; het effect op de cognitieve en psychoseksuele ontwikkeling blijft onbekend. Cass stelt dat ideologie aan alle kanten de zorg heeft gestuurd, in plaats van de gewone principes van kindergeneeskunde en geestelijke gezondheid.
De Tavistock-kliniek en de groei van verwijzingen
De genderkliniek voor onder-18-jarigen bij de Tavistock-trust in Londen, geopend in 1989, was de enige van zijn soort in Engeland en Wales. In de afgelopen vijftien jaar veranderden het aantal en de samenstelling van de verwijzingen snel: van zo'n vijftig per jaar naar duizenden, en van overwegend jongens die zich in de kindertijd meldden naar vooral adolescente meisjes, vaak met complexe behoeften. Klokkenluiders uitten zorgen over de kwaliteit van de zorg en de kliniek kreeg een ontoereikende inspectiebeoordeling. Dit model met één dienst werd onhoudbaar geacht en afgebouwd. In plaats daarvan openen nieuwe regionale centra, die moeite hebben personeel te werven en een wachtlijst van rond de 5.000 kennen.
Twee visies op de gevolgen
Dr. Kelly stelt dat zijn praktijk hormoonbehandelingen aanbiedt in lijn met het huidige NHS-beleid, alleen voor 16- en 17-jarigen na beoordeling door een multidisciplinair team, en geen puberteitsremmers gebruikt. Hij maakt zich vooral zorgen over de uitvoering: door de politisering van het vakgebied willen mensen er niet meer werken en is veel kennis verloren gegaan. Dr. Bell, die in 2018 een intern rapport schreef met zorgen van collega's, noemt het een duidelijk feit dat ideologie de behandeling stuurde. Hij wijst op de zogeheten affirmatieve benadering, waarbij een kind direct wordt bevestigd in zijn gevoel, en noemt dat een ongepaste klinische houding. Beiden erkennen dat het opnieuw inrichten van de zorg jaren zal duren en dat sommige kinderen daardoor zonder zorg blijven of zich tot de particuliere sector wenden.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.