Cat Cattinson — detransitieverhaal uit Californië
Cat Cattinson identificeerde zich jarenlang als man en leefde overeenkomstig. In dit uitgebreide interview bij Free the People vertelt ze hoe dit begon,
Over Cat Cattinson
Cat Cattinson is zangeres, schrijfster en biologiestudent. Ze identificeerde zich ruim vijftien jaar als transgender man en begon op aanraden van artsen en activisten met testosteron. Toen gezondheidsklachten en het verlies van haar zangstem haar dwongen te stoppen, raakte ze haar vertrouwen in genderideologie en de gender-affirmerende zorg kwijt. In dit interview, opgenomen voor de serie "Leaving the Left for Liberty" met interviewster Siena Mehi, vertelt ze haar verhaal: van twijfels als kind tot detransitie en herstel. Ze studeert moleculaire, cellulaire en ontwikkelingsbiologie aan UC Santa Cruz en werkt aan een boek over haar detransitie. Inmiddels leeft ze weer als vrouw en zegt ze daar gelukkiger door te zijn dan in lange tijd.
Van vroege twijfels naar transitie
Cat vertelt dat ze zich rond haar vijfde voor het eerst afvroeg of ze van geslacht kon veranderen. Rond haar puberteit, toen haar lichaam snel veranderde en ze gepest werd om haar gewicht, voelde ze zich steeds ongemakkelijker. Online vond ze een forum waar mensen beweerden dat je volledig van vrouw naar man kon veranderen; dat idee bleef bij haar hangen. Haar ouders waren niet steunend: vooral haar vader probeerde haar van transitie te weerhouden. Op haar zeventiende brachten ze haar naar een gendertherapeut, die haar bij het eerste gesprek al als man bevestigde en bij het derde gesprek testosteron voorstelde. Cat had daarnaast een geschiedenis van een eetstoornis, depressie en suïcidale gevoelens; ze had de indruk dat de therapeut die problemen snel afdeed als gevolg van genderdysforie. Pas op haar achtentwintigste, na een relatiebreuk, begon ze daadwerkelijk met testosteron via Planned Parenthood — een recept dat ze naar eigen zeggen binnen een telefoongesprek kreeg, zonder voorafgaande labtests.
Bijwerkingen en het keerpunt
Binnen vier maanden kreeg Cat hartkloppingen, pijn en druk aan de rechterkant van haar lichaam, misselijkheid en vochtophoping; ze kwam ongeveer negen kilo aan. Het zwaarst woog het verlies van haar zangstem: spreken en zingen werden pijnlijk en ze stond sindsdien niet meer live op het podium. Dat werd haar keerpunt. Ze besefte dat haar muziek en creativiteit belangrijker waren dan haar genderidentiteit en stopte met testosteron; de geplande borstoperatie ging niet door. Vanuit haar biologie-achtergrond plaatst ze vraagtekens bij de zorg: ze stelt dat er geen gecontroleerde klinische studies zijn naar cross-sex hormonen of puberteitsremmers voor genderdysforie, en wijst op hoge uitval in bestaande onderzoeken en op gezondheidsrisico's die volgens haar worden gebagatelliseerd.
Spiritualiteit, veiligheid en vrijheid
Cat beschrijft hoe meditatie en haar spirituele praktijk haar hielpen het ongemak onder ogen te zien in plaats van het te onderdrukken. Ze vertelt over een innerlijke stem die haar waarschuwde dat de hormonen niet goed voor haar voelden, vergelijkbaar met eerdere verslavingsproblemen. Ook stipt ze de invloed van TikTok aan als echokamer die haar identiteit versterkte tijdens de isolatie van 2020. Daarnaast bespreekt ze zorgen over vrouwenveiligheid, onder meer rond gemengde ruimtes en het Wi Spa-incident, en het volgens haar onterecht in twijfel trekken van haar detransitieverhaal. Ze benadrukt dat ze iedereen de vrijheid gunt om in genderidentiteit te geloven, maar bezwaar heeft tegen het opleggen daarvan aan anderen. Het gesprek is Engelstalig en vormt deel een van een tweeluik.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.