Cat Cattinson — haar stem herwinnen na detransitie
Cat Cattinson leed aan permanente stembeschadiging als gevolg van jarenlang testosterongebruik tijdens haar transitie.
Over Cat Cattinson
Cat Cattinson is een gedetransitioneerde vrouw, musicus en zangeres die haar verhaal deelt in dit gesprek met therapeut Stephanie Winn (Some Kind of Therapist). Muziek is sinds haar vroege jeugd een kern van haar identiteit: ze zong al als peuter en schreef rond haar negende haar eerste liedjes. Ze vertelt dat ze opgroeide als een hooggevoelig, vermoedelijk autistisch kind dat veel werd gepest en zich nauwelijks thuis voelde tussen leeftijdsgenoten. Op haar vijfde ervoer ze voor het eerst gevoelens die ze later genderdysforie zou noemen; op haar dertiende stuitte ze online op een forum voor vrouw-naar-man-transitie, wat voelde als een verklaring voor al haar problemen. Tussen haar dertiende en achtentwintigste twijfelde ze voortdurend over medicalisering. Uiteindelijk begon ze op haar achtentwintigste met testosteron.
Het verlies van haar stem
Het keerpunt kwam toen testosteron haar zangstem begon aan te tasten. Ze kreeg pijn bij het zingen en zelfs bij het spreken, en op een dag kwam er bij het inzetten van een noot geen geluid meer uit haar mond. Voor iemand voor wie zingen sinds haar kindertijd een therapeutisch houvast was, voelde dat als een ramp. Ze vertelt dat ze in totaal ongeveer vijf maanden testosteron gebruikte — een korte injectie op haar drieëntwintigste en daarna enkele maanden vanaf haar achtentwintigste — en dat zelfs die korte periode haar stem blijvend verlaagde. Als muziekproducer kon ze de veranderde, dissonante klankkleur van haar stem letterlijk terugzien in haar opnamesoftware. Dit verlies werd voor haar de aanleiding om te detransitioneren, vlak voordat een geplande operatie zou doorgaan.
Herstel via meditatie en muziek
Cat beschrijft hoe meditatie een centrale rol speelde in haar herstel. Ze ging naar stille tiendaagse vipassana-retraites en mediteerde ook tijdens haar transitie. Tijdens een meditatie voelde ze een zorgzame, moederlijke stem in zichzelf die verdriet uitdrukte over de schade die ze haar lichaam toebracht — een ervaring die haar hielp te stoppen. Ze ging haar verloren stem rouwen en haar oordeel uitstellen in plaats van in wanhoop te vervallen. Uiteindelijk kwam haar stem terug, anders dan voorheen: haar comfortabele bereik ligt nu laag, en ze leerde haar lagere tonen waarderen en daarnaast opnieuw hoog te zingen.
Transition Justice en juridische verantwoording
In het tweede deel van het gesprek vertelt Cat over Transition Justice, een non-profitorganisatie die mensen die schade hebben ondervonden van gendergeneeskunde in contact brengt met advocaten. De huidige aanpak draait vooral om medische nalatigheid, maar de organisatie wil het netwerk van advocaten verbreden en ook andere invalshoeken verkennen, zoals fraude en mensenrechten. Cat legt het verschil uit tussen verantwoordelijkheid bij het individu en bij de zorgverleners: zij plaatst de schuld vooral bij de professionals, activisten en de farmaceutische industrie, en niet bij wie als jongere onjuiste informatie als feit kreeg aangereikt. Ze moedigt mensen die denken geen zaak te hebben aan om de hoop niet op te geven, omdat dit volgens haar een opkomend juridisch terrein is.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.