De groeiende kloof over hoe transgenderjongeren te begeleiden (CBC News)
CBC News biedt in dit item een overzicht van het groeiende debat in westerse landen over hoe transgenderjongeren het beste te begeleiden zijn.
Over CBC News
In deze reportage brengt de Canadese omroep CBC News het groeiende debat in kaart over hoe transgenderjongeren het beste begeleid kunnen worden. De aanleiding is een groeiende kloof tussen verschillende westerse landen: terwijl Canada, de Verenigde Staten en Australië achter de bestaande behandelingen blijven staan, kiezen meerdere Europese landen voor een voorzichtiger koers. CBC laat ouders, jongeren, artsen en onderzoekers aan het woord en plaatst hun ervaringen naast de beleidsdiscussies die rond hen woeden.
Het beleid in Alberta en de reacties
Centraal staat de Canadese provincie Alberta, waar de regering puberteitsremmers en hormonen wil verbieden voor iedereen onder de 16 die de behandeling nog niet krijgt. Premier Danielle Smith zegt dat het plan kinderen wil beschermen tegen het wijzigen van hun biologie. De Canadian Medical Association noemt het plan zorgwekkend en stelt dat Canadezen het recht hebben om persoonlijke keuzes over hun gezondheid te maken zonder politieke inmenging. Volgens een peiling in de reportage steunt 42 procent van de Canadezen de voorgestelde leeftijdsgrens. Patricia Zentilli, moeder van een 13-jarige transgenderdochter, vertelt dat puberteitsremmers haar dochter rust hebben gegeven en dat de overheid volgens haar niet thuishoort in private medische beslissingen.
Wat puberteitsremmers doen en de afwegingen
Kinderarts dr. Simone Labué uit Edmonton legt uit dat puberteitsremmers (zoals het middel Lupron) het signaal van de hersenen naar de geslachtsklieren pauzeren, waardoor de aanmaak van geslachtshormonen stopt en secundaire geslachtskenmerken zich niet ontwikkelen. Daarna volgt een keuze: stoppen en de oorspronkelijke puberteit hervatten, of starten met hormonen. Labué waarschuwt dat een verbod onder de 16 de behandeling te laat zou maken, omdat de puberteit vaak eerder begint. Artsen ontkennen de mogelijke bijwerkingen niet, zoals risico's voor de botdichtheid en een mogelijke afname van de vruchtbaarheid waarvan de omvang nog niet volledig bekend is. Zij wegen die risico's af tegen de risico's van niets doen, waaronder onomkeerbare veranderingen door de puberteit en psychische nood.
De Europese koers en het detransitiedebat
De reportage schetst dat puberteitsremmers in West-Europa onder toenemende kritiek staan. Zweden zegt dat ze alleen in uitzonderlijke gevallen gegeven moeten worden, de Franse medische academie adviseert maximale voorzichtigheid, en in het Verenigd Koninkrijk zijn ze buiten klinische studies verboden. Daar verscheen de Cass Review, die de bewijskracht voor medische interventies bij jongeren als opmerkelijk zwak omschreef. Toronto-kinderarts dr. Joey Bonifacio is tegen verboden maar pleit voor meer voorzichtigheid en noemt detransitie een reëel aandachtspunt. Onderzoeker Kinnon MacKinnon, zelf transgender, bestudeert detransitie en schat dat het percentage waarschijnlijk hoger ligt dan het vaak genoemde minder dan 1 procent, maar benadrukt dat het zeker niet om de meerderheid gaat. Volgens hem ervaren de meeste mensen de zorg als waardevol, al is het langetermijnonderzoek nog beperkt. Critici wijzen erop dat de Europese beperkingen vooral door medische autoriteiten zijn voorgesteld en niet door politici, en dat regelrechte verboden er zeldzaam blijven.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.