De wonden die niet helen — Chloe Cole bij Jordan Peterson
Chloe Cole begon met hormoontherapie op haar twaalfde en onderging een dubbele mastectomie op haar vijftiende.
Over Chloe Cole en Jordan Peterson
In dit gesprek spreekt psycholoog Jordan Peterson met Chloe Cole, een achttienjarige vrouw uit de Central Valley in Californië die zichzelf als detransitioner omschrijft. Ze begon op haar twaalfde met genderdysforie en startte op haar dertiende met puberteitsremmers en testosteron. Op haar vijftiende onderging ze een dubbele mastectomie, om op haar zestiende de transitie stop te zetten. Inmiddels spreekt ze publiekelijk over haar ervaring en zet ze juridische stappen tegen de zorgverleners die haar dit traject lieten ingaan.
Hoe de dysforie ontstond
Cole beschrijft hoe een vroege puberteit, sociale eenzaamheid en een later vastgestelde autismediagnose samenkwamen. Ze had moeite zich met andere meisjes te identificeren en voelde zich eerder thuis bij jongens. Via Instagram raakte ze rond haar elfde verstrikt in beeldgerichte content die haar lichaamsbeeld verslechterde, en in materiaal dat het vrouw-zijn in een uitsluitend negatief licht stelde. Peterson plaatst dit in een bredere context: meisjes ervaren bij de puberteit gemiddeld meer negatieve emoties, en zelfbewustzijn richt zich daarbij vaak sterk op het eigen lichaam. Hij verwijst naar het onderzoek van Ken Zucker in Toronto, dat aangaf dat een groot deel van de kinderen met genderdysforie zich met de tijd verzoent met het eigen lichaam wanneer er niet wordt ingegrepen.
Het medische traject en de gevolgen
Cole vertelt dat haar eerste therapeut weinig deed en haar zelfidentificatie als jongen vrijwel meteen overnam, zonder de onderliggende problemen te onderzoeken. Toen haar ouders aarzelden, kregen zij volgens haar te horen dat dit zo goed als de enige behandeling was en dat hun kind anders risico op zelfdoding zou lopen. Peterson noemt deze voorstelling van zaken onhoudbaar en wijst op de tegenstrijdigheid tussen het ontbreken van langetermijnonderzoek en stellige claims over suiciderisico. Een eerste endocrinoloog weigerde voor te schrijven vanwege haar jonge leeftijd; een volgende verstrekte na enkele afspraken de toestemmingsformulieren. Cole beschrijft blijvende lichamelijke gevolgen: problemen met haar urinewegen, gewrichtspijn, complicaties rond de littekens van de operatie, het verlies van borstvoeding en gevoel, en seksuele problemen op jonge leeftijd. Geen van deze gevolgen stond volgens haar duidelijk op de formulieren.
Detransitie en juridische stappen
Na het stoppen kreeg Cole nauwelijks begeleiding; bloedwaarden werden zelfs naar mannelijke referentiewaarden teruggestuurd. Ze verloor vrienden en kreeg te horen dat ze moest zwijgen om anderen niet te schaden, maar vond aansluiting bij anderen die hun transitie betreuren. De kern van haar verwijt is dat van werkelijk geïnformeerde toestemming geen sprake was: de formulieren waren vaag en ze was te jong om de gevolgen te overzien. Peterson benadrukt dat zorgvuldige begeleiding maanden van gesprekken had moeten omvatten voordat zulke ingrijpende stappen werden gezet. Cole heeft een aankondiging tot rechtszaak ingediend tegen onder meer haar zorgaanbieder, het ziekenhuis, de chirurg, de genderspecialist en de endocrinoloog.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.