Detransitioner Chloe Cole met een boodschap aan ouders van kinderen met genderdysforie
Chloe Cole waarschuwt ouders voor de risico's van medische transitie bij kinderen en deelt haar persoonlijke ervaring als afschrikwekkend voorbeeld.
Over Chloe Cole
Chloe Cole is een detransitioner die een medisch transitietraject doorliep en daar later spijt van kreeg. In deze korte opname spreekt zij tijdens een hoorzitting, waar zij via de voorzitter het woord vraagt om een andere aanwezige rechtstreeks aan te spreken. Haar boodschap richt zich tot ouders van kinderen met genderdysforie, en in het bijzonder tot een moeder die in dezelfde zitting had getuigd. Cole deelt haar persoonlijke ervaring niet als verwijt, maar als een poging om iets recht te zetten en begrip te tonen voor de positie waarin ouders zich bevinden.
Geen haat, maar zorg
Cole begint met het wegnemen van een misverstand. Zij wil duidelijk maken dat zij de betrokken moeder, die zij in het fragment Mrs Reynolds noemt, niet haat en dat naar haar overtuiging niemand in de zaal dat doet. In de moeder en haar zorg om haar kind herkent Cole haar eigen moeder en vader. Zij benadrukt dat deze moeder duidelijk veel van haar kind houdt en haar best doet met wat zij heeft meegekregen. Tegelijk stelt Cole dat ouders op dit terrein weinig houvast krijgen aangereikt, en dat dit hun positie moeilijk maakt. Voor dat gebrek aan steun betuigt zij haar spijt.
Wat ouders verdienen
Een rode draad in haar woorden is dat elke ouder volgens haar de grootst mogelijke welwillendheid en begeleiding verdient bij het zoeken naar manieren om een kind te helpen. Zij plaatst de moeder die zij toespreekt dus niet tegenover zichzelf, maar erkent dat een ouder vaak handelt zonder voldoende informatie of ondersteuning. Door haar eigen ouders in het verhaal te betrekken laat Cole zien dat zij de ervaring van binnenuit kent en geen oordeel velt over de intenties van ouders die met deze keuzes worstelen.
Een wens voor het kind
Cole sluit af met een persoonlijke wens. Zij hoopt niet dat het kind van de aangesproken moeder dezelfde uitkomst krijgt als zijzelf. Zij wenst niemand toe spijt te krijgen van een transitie of een transitie ongedaan te moeten maken, omdat dat volgens haar buitengewoon moeilijk is en eigen problemen met zich meebrengt. Het is niet eenvoudig, benadrukt zij. Haar slotwens is dat het kind een gelukkig en zinvol volwassen leven mag leiden, in welke vorm dat ook gestalte krijgt. Daarmee verschuift de aandacht van het meningsverschil naar het welzijn van het kind op lange termijn.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.