DETRANS — volledige documentaire (PragerU)
De volledige DETRANS-documentaire van PragerU volgt meerdere detransitioners waaronder Abel Garcia en Daisy Strongin, die openhartig hun verhalen delen
Over deze documentaire
DETRANS is een volledige documentaire van PragerU die meerdere mensen volgt die transitioneerden en daar later op terugkwamen. Onder hen Daisy Strongin, Abel Garcia, Prisha Mosley en Leila Jane. Ze vertellen openhartig hoe ze als tiener bij genderideologie terechtkwamen, welke medische ingrepen volgden en welke gevolgen die hadden. De documentaire is Engelstalig.
Hoe de twijfel begon
Verschillende vertellers beschrijven een jeugd vol depressie, somberheid en het gevoel dat er iets mis met hen was. Ze zochten antwoorden op internet, vooral op YouTube en Tumblr, waar ze veel transitievideo's en content over genderidentiteit zagen. Eén verteller legt uit dat hoe meer tijd ze online doorbracht, hoe echter dat gevoel werd, wat uiteindelijk leidde tot transitie. Voor sommigen was transitioneren een manier om pijn te verzachten en aan de eigen identiteit te ontsnappen. In de documentaire klinkt de zorg dat juist kinderen van 13, 14 en 15 jaar deze content consumeren en daardoor makkelijk te beïnvloeden zijn.
Snelle medische trajecten
Meerdere verhalen wijzen op hoe snel medische stappen werden gezet. Eén verteller kreeg bij het eerste gesprek al te horen transgender te zijn en kreeg dezelfde afspraak een brief om te transitioneren. Een ander kreeg na één gesprek goedkeuring voor operatie. In het verhaal van Leila Jane gaf een arts na minder dan twee uur groen licht voor hormoontherapie en tekende een plastisch chirurg na één bezoek voor het verwijderen van de borsten. Prisha Mosley vertelt dat ze al gediagnosticeerd was met meerdere psychische aandoeningen toen ze als vijftienjarige bij de transgemeenschap terechtkwam. Ouders zouden de vraag voorgelegd krijgen of ze liever een dode dochter of een levende transgender zoon wilden. In de documentaire komt naar voren dat landen als Finland, Zweden, Frankrijk, Noorwegen en het Verenigd Koninkrijk hun koers herzien, en dat de enige nationale genderkliniek voor kinderen in het VK op rechterlijk bevel werd gesloten.
Spijt en de gevolgen
De vertellers beschrijven het moment waarop ze beseften dat transitie hen niet had geholpen. Eén verteller realiseerde zich dat hij nooit een vrouw zou worden en stopte. Een ander vertelt over implantaten die verwijderd werden, blijvende littekens, gevoelloosheid en veranderingen die niet terug te draaien zijn. Voor sommigen verdwenen suïcidale gedachten niet door de transitie en werd het lichaamsbeeld juist slechter. Daisy beschrijft haar verhaal als deels tragisch maar ook redemptief, terwijl ze beseft dat veel andere detransitioners dat niet zo kunnen zeggen. De boodschap die de documentaire afsluit: transitie is niet het enige antwoord en er zijn veel detransitioners.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.