Genderdysforie begrijpen — prof. Dianna Kenny
Prof. Dianna Kenny, Australisch psycholoog, bespreekt hoe we genderdysforie beter kunnen begrijpen vanuit psychologisch perspectief.
Over Dianna Kenny
Professor Dianna Kenny is een Australisch psycholoog met meer dan drie decennia ervaring in de academische wereld en klinische praktijk. Ze rondde haar academische loopbaan aan de Universiteit van Sydney in 2019 af na 31 jaar en werkt nu fulltime in eigen praktijk bij DTK Consulting. In dit gesprek bij de podcast Better Thinking, geleid door Nesh Nikolic, vertelt ze hoe ze rond 2017 betrokken raakte bij het onderwerp genderdysforie bij jongeren. Een collega die adolescenten behandelde verwees enkele 12- tot 14-jarigen naar haar door die zeiden transgender te zijn. Kenny had die presentatie nooit eerder gezien en raakte gefascineerd, verbaasd en bezorgd. De interviewer benadrukt dat het gesprek bedoeld is om het onderwerp te verkennen, niet om standpunten te onderschrijven.
Een klinische blik op de toename
Kenny benaderde de eerste verwijzingen vanuit haar achtergrond in gezinstherapie. Ze keek breed naar de context van deze jongeren: de gezinssamenstelling, de relatie tussen ouders, broers en zussen, en de rol van de leeftijdsgenoten. Rond de leeftijd van 12 tot 14 jaar wordt de peer group volgens haar belangrijker voor zelfbeeld en erbij horen, en ze onderzocht ervaringen met pesten, uitsluiting en cyberpesten. Ook keek ze naar de individuele ontwikkeling en naar culturele factoren. Een opvallend patroon dat ze noemt is dat er clusters van jongeren op verschillende scholen tegelijk als transgender naar voren kwamen, wat haar interesse wekte voor wat zij sociale besmetting noemt. Ze vergelijkt dit met clustering bij eetstoornissen en zelfbeschadiging.
Kritiek op het affirmatieve model
Kenny stelt dat genderklinieken, vaak verbonden aan grote kinderziekenhuizen, jongeren bevestigen zonder volgens haar voldoende beoordeling, waarna na een of twee sessies puberteitsremmers of cross-sekshormonen volgen. Ze wijst op tegenstrijdigheden in wat ze als ideologie omschrijft: gender zou tegelijk vloeibaar en onveranderlijk zijn, en sekse wordt afgewezen terwijl het idee van geboren zijn in het verkeerde lichaam juist op het binaire onderscheid berust. Ze noemt de financiële belangen rond medicatie en operaties, en bekritiseert het begrip mature minor (rijpe minderjarige) in het kader van informed consent. Ze vergelijkt de dynamiek met die van een cult, waaronder vervreemding van het gezin. Kenny vertelt ook over weerstand die ze zelf ondervond, waaronder klachten en aantijgingen, en over haar boeken over dit onderwerp.
Internationale ontwikkelingen en onderzoek
Kenny verwijst naar de Cass Review in het Verenigd Koninkrijk, gepubliceerd in 2024, die volgens haar zeer kritisch was over de kwaliteit van het onderzoek achter affirmatieve zorg. Ze noemt dat verschillende Scandinavische landen hun beleid hebben herzien en dat de Tavistock-kliniek in het VK is gesloten. Australië volgt deze ontwikkelingen volgens haar onvoldoende. Ze pleit voor open gesprek en voor een onderzoekende, kritische houding bij professionals, en waarschuwt tegen het klakkeloos overnemen van standpunten zonder de bronnen zelf te toetsen. Voor wie zich verder wil verdiepen noemt ze de Society for Evidence-Based Gender Medicine (SEGM) en Genspect als plekken met samenvattingen en achtergrondinformatie.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.