Wet en genderzelfidentificatie in Ierland — Genspect Conferentie 2023

Over de spreker en de organisatie

De spreker, Alicia, stelt zich voor als broadcast journalist, lactatieconsulente en barrister, en als oprichter en CEO van een Ierse organisatie die zij drie jaar eerder in het geheim begon, in wat zij beschrijft als een uiterst vijandig klimaat. De organisatie omschrijft zij als apolitiek, non-partijdig, single-issue en formeel opgericht, met een interne structuur en een strikte taal- en social-mediastijl. Zij benadrukt dat de focus ligt op beleid en praktijk, niet op personen, en dat de groep een kader wil bieden waarmee ouders, leraren en bezorgde burgers gesprekken kunnen voeren over de botsing van rechten. De zelfgekozen doelen die zij noemt zijn het wijzigen van de gender recognition act, het weren van deze ideologie uit scholen en het terugdraaien van zogenoemd inclusief beleid.

De juridische weg naar zelfidentificatie in Ierland

Alicia schetst de juridische voorgeschiedenis aan de hand van twee zaken: Foy en Goodwin. In de Foy-zaak weigerde de rechter een wijziging van de geboorteakte, met de overweging dat een geboorteakte geen weerslag is van iemands levensloop, dat de staat belang heeft bij correcte geboorteregisters en dat er gevolgen zijn voor familie, vrouwen en kinderen. De Britse Goodwin-zaak slaagde wel, gevoerd op het recht op privacy en het recht op een huwelijk, maar volgens haar zonder dat toegang tot vrouwspecifieke ruimtes ooit aan de orde kwam. Vervolgens kwam er wetgeving die volgens haar verder ging dan het probleem vereiste. Waar een breed samengestelde adviesgroep eerst een medisch model met enige toetsing adviseerde, maakten volgens haar enkele afgevaardigden in een commissie de overstap naar volledige zelfidentificatie, zonder stemming of debat, ingekleed als mensenrechtenkwestie.

Praktische gevolgen en wetgevingspakket

Volgens Alicia is zelfidentificatie geen papieren formaliteit maar een herordening van normen en grenzen, omdat het per definitie geen toetsing kent. Zij koppelt daaraan een reeks samenhangende wetsvoorstellen — over conversietherapie, hate crime, aanpassing van gelijkebehandelingswetgeving en uitbreiding naar minderjarigen — die volgens haar samen dissidentie onwettig maken. Zij wijst op gemengde paskamers in winkels, op meldingen van vrouwen en leraren via haar organisatie, en op de gevangenissituatie, waar volgens haar enkele mannen in een vrouwenvleugel verblijven. Zij noemt ook een schoolzaak rond leraar Enoch Burke over de vraag of een leraar gedwongen kan worden een kind sociaal te laten transitioneren, en een kwestie in de Gaelic-vrouwensport. In beide gevallen ziet zij een interpretatie van gelijkebehandelingswetgeving die volgens haar verder gaat dan de wet werkelijk vereist.

Strategie en publieke opinie

Alicia stelt dat de publieke opinie in Ierland zich keert en verwijst naar een eigen peiling van twee jaar eerder, waarin volgens haar slechts 17 procent instemde met wijziging van geboorteaktes zonder volledige operatie. Zij beschrijft een campagne, "these words belong to us", die hielp het woord "vrouw" in wetgeving te behouden, en benadrukt het belang van het herkennen van deelwinsten. Haar organisatie zoekt mensen met juridische standing voor proefprocessen en zij zegt zelf een minimalistisch amendement op de wet te hebben opgesteld. Repeal ziet zij als wenselijk maar onrealistisch op korte termijn; zij pleit voor een strategische, gefaseerde aanpak.

Bronnen

• YouTube — Wet en genderzelfidentificatie in Ierland — Genspect Conferentie 2023