Journalist waarschuwt voor massa's slachtoffers in het transgenderdebat
CBN News spreekt met een journalist die alarmeert over de grootschalige schade door genderzorg en censuur.
Over Brandon Showalter en de documentaire Dead Name
In dit gesprek met CBN News spreekt journalist Brandon Showalter van The Christian Post over de documentaire Dead Name, waaraan hij als bijdrager meewerkte. De film kwam in december 2022 uit en draait om de vraag hoe genderideologie volgens hem gezinsbanden uiteenrijt. Showalter vertelt dat het niet alleen gaat om ouders en kinderen, maar dat de gevolgen doorwerken in de hele familiestructuur: grootouders, echtgenoten, broers en zussen, neven, nichten, ooms en tantes. Hij schetst de medische kant van genderzorg bij minderjarigen, waarbij hij wijst op puberteitsremmers, kruislingse hormonen en operaties, en beschrijft dit als een grootschalig medisch experiment dat op de samenleving is losgelaten.
Drie gezinnen in beeld
Volgens Showalter portretteert filmmaker Taylor Reese in Dead Name drie gezinnen: Helen, Amy en Bill. Helen is een lesbische vrouw wier ex-partner hun jonge zoon tot meisje probeerde te laten transitioneren. Amy's vijftienjarige dochter wilde een jongen worden en kreeg testosteron via Planned Parenthood. Bill heeft een zoon met een zeer ernstige ziekte, voor wie een psychiater volgens Showalter een medisch transitietraject klaar had liggen. Hij benadrukt dat dit geen losse, willekeurige verhalen zijn en dat de filmmaker zelf niet religieus is. Showalter zegt in zes jaar op dit onderwerp talloze telefoontjes te hebben gekregen van ouders, zowel conservatief als progressief, die volgens hem door zorginstellingen en scholen tegengewerkt en gemarginaliseerd worden wanneer zij vragen stellen of voorzichtigheid bepleiten.
Censuur, Vimeo en het Streisand-effect
Een groot deel van het gesprek gaat over de verwijdering van Dead Name van streamingplatform Vimeo op 23 januari, nadat mensen de film al hadden gekocht. Volgens Showalter beriep Vimeo zich op een beleid tegen haatdragend gedrag, zonder te benoemen wat er precies aanstootgevend zou zijn. De film werd binnen enkele uren opnieuw geüpload en bleef beschikbaar via deadnamedocumentary.com. Showalter ziet hierin een voorbeeld van een Streisand-effect: de belangstelling nam juist toe nadat de film landelijke krantenkoppen haalde. Hij noemt ook een fragment uit de trailer waarin een vierjarig jongetje over genitale chirurgie praat, wat hij aangrijpt om zijn zorg over blootstelling van jonge kinderen aan zulke onderwerpen te verwoorden.
Europa versus de Verenigde Staten
Tot slot bespreekt Showalter het verschil tussen de Verenigde Staten en Europa. Hij wijst erop dat landen als Zweden, Finland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk terugkomen op deze zorg. Hij noemt het Karolinska-ziekenhuis in Zweden, dat dit volgens hem tot strikte onderzoekskaders heeft beperkt, de sluiting van de Tavistock-genderkliniek in Londen, en de verschuiving in Finland naar een model met meer nadruk op psychotherapie en counseling voor jongeren met genderdysforie. De Verenigde Staten gaan volgens hem juist verder, wat hij toeschrijft aan financiële belangen en ideologische invloed. Hij verwijst naar een studie die op 19 januari in de New England Journal of Medicine verscheen, waarin volgens hem psychosociale uitkomsten bij ongeveer 315 jongeren werden gemeten en twee deelnemers door zelfdoding overleden. Showalter besluit met de overtuiging dat een ommekeer aanstaande is en dat Dead Name daar volgens hem een rol in kan spelen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.