Keira Bell over haar detransitie en de rechtszaak tegen de Tavistock-kliniek

Over Keira Bell

In dit Engelstalige interview vertelt Keira Bell over haar transitie als tiener en haar latere detransitie. Vanaf haar veertiende ervoer zij extreem ongemak met haar lichaam en identiteit en raakte zij ernstig depressief. Nadat zij online Amerikaanse trans-activisten was tegengekomen, raakte zij ervan overtuigd dat ze medisch moest transitioneren om zich beter te voelen. Via haar huisarts werd zij doorverwezen naar de Gender Identity Development Service van de Tavistock and Portman-kliniek in Londen. Volgens haar relaas leidden slechts enkele oppervlakkige afspraken ertoe dat de kliniek haar op een transitietraject zette: puberteitsremmers op haar zestiende, testosteron op haar zeventiende en een dubbele borstamputatie op haar twintigste. Toen zij besefte dat zij geen man was, stopte zij met testosteron en begon zij te detransitioneren.

De rechtszaak tegen de Tavistock-kliniek

Bell vertelt dat zij een juridische procedure tegen de Tavistock and Portman NHS Trust startte om te voorkomen dat andere kinderen dezelfde route zouden volgen. In het interview wordt toegelicht dat de rechtbank aanvankelijk in haar voordeel oordeelde, waarna de NHS verklaarde dat jongeren onder de zestien geen puberteitsremmers meer zouden krijgen zonder rechterlijke toestemming. Die beslissing werd later teruggedraaid en een hoger beroep werd haar geweigerd. Bell zegt dat zij blijft hopen op grotere veranderingen, zodat kinderen niet langer schade oplopen. Zij geeft aan dat zij zich op dit moment net als haar ouders aan de zijlijn voelt staan, wachtend tot er werkelijk iets verandert.

Wat er volgens Bell misging in de zorg

Volgens Bell werd er onvoldoende onderzocht wat er psychologisch met haar aan de hand was. Ze beschrijft een moeilijke gezinssituatie en een worsteling met haar seksualiteit, en stelt dat er veel meer tijd genomen had moeten worden om te begrijpen wat zij doormaakte in plaats van haar direct op een medisch pad te zetten. In het gesprek komt aan de orde dat niet alleen lesbische, maar ook biseksuele en heteroseksuele jongeren, en jongens en mannen, in een medisch traject terecht kunnen komen. Bell noemt het een complex vraagstuk dat niet alleen over seksualiteit gaat, maar ook over er niet bij horen en niet voldoen aan wat de maatschappij verwacht. Zelf gelooft zij dat genderdysforie een symptoom is van diepere onderliggende problemen en dat niemand in het verkeerde lichaam wordt geboren.

Onomkeerbare gevolgen

Bell benadrukt dat de behandeling onomkeerbare gevolgen heeft gehad en dat zij bepaalde dingen niet kan terugkrijgen. Haar leven heeft volgens haar een andere richting gekregen en de manier waarop zij wordt waargenomen en persoonlijke zaken zijn ingrijpend beïnvloed. Ze wijst er ook op dat zij op jonge leeftijd toestemde in een behandeling die mogelijk haar vermogen om kinderen te krijgen heeft weggenomen, zonder dat zij de volledige reikwijdte van de schade kon overzien. In het interview komt verder de steun van auteur J.K. Rowling ter sprake, voor wie Bell veel respect uitspreekt vanwege haar publieke stellingname in dit beladen debat. Bell zegt dat zij zelf probeert vooruit te kijken en haar leven te vervolgen.

Bronnen

• YouTube — Keira Bell over haar detransitie en de rechtszaak tegen de Tavistock-kliniek