Oprichters LGB Alliance bij Andrew Doyle over anti-trans beschuldigingen
In dit gesprek met Andrew Doyle leggen de oprichters van de LGB Alliance uit waarom hun organisatie niet transfoob is maar opkomt voor de belangen van
Over de LGB Alliance en haar oprichters
In deze aflevering van Free Speech Nation spreekt Andrew Doyle met Bev Jackson en Kate Harris, de oprichters van de LGB Alliance. Deze in 2019 opgerichte liefdadigheidsorganisatie komt op voor de rechten van lesbiennes, homo's en biseksuelen. Beiden hebben een lange geschiedenis in de beweging voor homorechten. Jackson vertelt dat zij in 1970 als negentienjarige medeoprichter was van het Gay Liberation Front in Londen en daar als woordvoerder de eerste mars toesprak. Harris was actief in de vrouwenbeweging en raakte later, tijdens haar werk bij American Express, betrokken bij Stonewall, een organisatie die zij destijds bewonderde om haar nadruk op bruggen bouwen, rede en ruimte voor meningsverschil.
Verwijdering tussen seksuele oriëntatie en genderidentiteit
Volgens Jackson en Harris richtte Stonewall zich tot 2015 op de rechten van lesbiennes, homo's, biseksuelen en transgenders, en speelde de organisatie een rol bij het bereiken van het homohuwelijk. Daarna koos Stonewall volgens hen voor een nieuwe missie rond genderidentiteit, terwijl er nog veel werk te doen was tegen homofobie wereldwijd: zij noemen 69 landen waar homoseksualiteit strafbaar is. Het echtpaar bekritiseert dat Stonewall homoseksualiteit op haar website is gaan omschrijven als "same gender attracted" in plaats van "same sex attracted". Harris vertelt dat zij over een periode van twee jaar tevergeefs probeerde een gesprek aan te gaan met het bestuur van Stonewall, maar dat de houding "no debate" bleek te zijn.
Beschuldigingen van transfobie
De LGB Alliance werd binnen twaalf uur na haar eerste bijeenkomst een haatgroep genoemd, alleen vanwege de naam. Jackson en Harris benadrukken dat zij geen probleem hebben met transgenders of hun rechten en dat veel transgenders hen steunen. Zij stellen dat hun organisatie zich richt op seksuele oriëntatie, en dat dit voor henzelf nooit betekende dat zij iets wilden uitsluiten. Hun bezwaar richt zich op wat zij genderidentiteitsideologie noemen. Beiden zeggen dat de homofobie volgens hen nu erger is dan ooit, en dat de LGB Alliance een rol speelt door het idee te doorbreken dat kritiek op genderidentiteit per definitie homofoob zou zijn.
Zorgen over kinderen en medicalisering
Jackson en Harris maken zich vooral zorgen over kinderen. Zij stellen dat gendernonconformiteit bij kinderen vaak een voorbode is van homoseksualiteit op latere leeftijd, en dat veel gevoelens van genderdysforie tijdens de puberteit vanzelf verdwijnen. Volgens hen worden vooral lesbische en homoseksuele tieners nu gemedicaliseerd: een jongen die als wat vrouwelijk wordt gezien zou te horen krijgen dat hij misschien een meisje is. Zij wijzen op detransitioners die op latere leeftijd spijt krijgen. Het echtpaar voert campagne tegen het wetsvoorstel rond conversietherapie, omdat zij vrezen dat dit andere onderwerpen verhult, en spreekt zich uit tegen plannen in Schotland om geslachtsverandering vanaf 16 jaar mogelijk te maken. Tot slot verwijzen zij naar de zaak van Allison Bailey, een zwarte lesbische advocaat die volgens hen werd aangevallen nadat zij de oprichting van de LGB Alliance steunde, en kondigen zij hun tweede jaarlijkse conferentie aan.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.