Megyn Kelly — detransitioner beschrijft hoe ze slachtoffer werd van transideologie en terugvecht

Een detransitioner vertelt bij Megyn Kelly openhartig hoe ze als jong meisje slachtoffer werd van transideologie — wat haar kwetsbaar maakte, hoe het

Over deze video

In dit gesprek bij Megyn Kelly vertelt een jonge detransitioner, Luca, haar verhaal. Als tiener uit Nebraska kwam ze terecht in een neerwaartse spiraal die uiteindelijk leidde tot een ingrijpende beslissing over haar lichaam. Haar relaas wordt ook beschreven in het boek Detrans: True Stories of Escaping the Gender Ideology Cult van Mary Margaret Olohan. In het interview reconstrueren beide vrouwen stap voor stap hoe het zo ver kon komen.

Een kwetsbare uitgangspositie

Luca beschrijft hoe meerdere problemen tegelijk samenkwamen toen ze rond haar twaalfde of dertiende jaar zat. Haar ouders waren net gescheiden, ze ging naar een nieuwe middelbare school en ze zat midden in de puberteit. Daarbovenop kampte ze met depressie en angst. Ze noemt deze combinatie een "perfecte storm" van problemen: precies de optelsom van factoren die volgens haar grote waarschuwingssignalen hadden moeten zijn voor elke hulpverlener. Door alle chaos thuis bleef veel van wat er met haar gebeurde onopgemerkt.

Grooming en de rol van sociale media

Luca vertelt dat ze online slachtoffer werd van grooming: volwassen kwaadwillenden die contact met haar zochten en haar via vleierij of dreigementen dingen lieten doen of sturen. Ze noemt platforms als Instagram, YouTube en de berichtenapp Kik als plekken waar dat gevaar zich afspeelde. Volgens haar zoeken zulke daders juist kinderen op die zich kwetsbaar en eenzaam voelen en niemand hebben om mee te praten. Tegelijk werd ze door sociale media overspoeld met boodschappen als: wie zijn lichaam of menstruatie niet fijn vindt, zou eigenlijk een jongen in het verkeerde lichaam kunnen zijn. Door alles wat ze meemaakte, raakte ze sterk losgekoppeld van haar lichaam en van het idee vrouw te zijn. Het scrollen op haar telefoon werd, mede door haar depressie, een alles verslindende bezigheid.

Hoe hulpverleners haar lieten vallen

Tijdens een deeltijdbehandeling (een vorm van zorg net onder opname) in haar eerste jaar middelbare school sprak Luca voor het eerst de twijfel uit of ze misschien een jongen was. Ze beschrijft hoe het noemen van het genderonderwerp als "toverwoorden" werkte: opeens was er voor hulpverleners een makkelijke verklaring voor al haar worstelingen, een pleister om op alle andere problemen te plakken. De onderliggende kwesties — depressie, seksueel trauma, een zware thuissituatie — die veel moeilijker en langduriger waren om aan te pakken, werden volgens haar terzijde geschoven. Ze vindt het bevreemdend dat niemand met al die informatie ooit tegengas gaf of voorstelde eerst aan die andere problemen te werken. Megyn Kelly merkt op dat zo'n meisje juist behoefte had aan professionals die om haar gaven zonder een ideologie op te dringen.

Bronnen

Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.

Lees verder over transspijt en detransitie

De video hierboven raakt aan een onderwerp dat steeds vaker in beeld komt: transspijt (in de internationale literatuur transition regret) en detransitie - het geheel of gedeeltelijk terugdraaien van een geslachtstransitie. Wie nadenkt over transitie, twijfelt achteraf of een dierbare ondersteunt, vindt hier persoonlijke ervaringen en wetenschappelijk onderzoek bij elkaar.

Een detransitioner vertelt bij Megyn Kelly openhartig hoe ze als jong meisje slachtoffer werd van transideologie — wat haar kwetsbaar maakte, hoe het Op transspijt.nl leggen we naast video's ook onderzoek vast - over puberteitsremmers, cross-seks hormonen, mastectomieën, het affirmatieve zorgmodel en de kritiek daarop - en persoonlijke verhalen van mensen die hun transitie hebben teruggedraaid. Veel video's zijn Engelstalig; in onze verhalen vind je Nederlandstalige getuigenissen.

Persoonlijke verhalen

Alle verhalen →

Onderzoek en achtergrond

Alle artikelen →

Twijfel je over je transitie of die van een dierbare? Je hoeft niet alleen te zijn. Op de hulp-pagina vind je organisaties die onbevooroordeeld kunnen ondersteunen. Bij vragen kun je ook contact opnemen - desgewenst anoniem.