Lost in Trans Nation: Hoe ontsnap je aan de waanzin — Dr. Miriam Grossman
Dr. Miriam Grossman geeft concrete adviezen aan ouders over hoe ze weerstand bieden aan genderideologie in scholen en zorg. Gebaseerd op haar klinische ervaring als kinderpsychiater.
Over Dr. Miriam Grossman
In dit gesprek met Tom Woods spreekt Dr. Miriam Grossman, kinder- en jeugdpsychiater, over de thema's uit haar boek Lost in Trans Nation: A Child Psychiatrist's Guide Out of the Madness. Ze vertelt dat ze al jaren waarschuwt voor wat ze de genderideologie noemt. Haar eerste alarmbel ging af toen ze als psychiater voor studenten aan UCLA onderzoek deed naar seksuele voorlichting. Daaruit volgde een eerder boek, You're Teaching My Child What?, waarin ze in 2008 al een hoofdstuk over gender opnam en voorspelde dat het idee dat man en vrouw losstaat van biologie schadelijk zou uitpakken voor kinderen.
Verschillende groepen met genderdysforie
Grossman benadrukt dat er volgens haar verschillende groepen mensen zijn die genderdysforie ervaren, en dat dit onderscheid in het publieke debat vaak ontbreekt. Vroeger ging het volgens haar om twee zeer kleine groepen: jonge jongens die al voor de puberteit aangaven het andere geslacht te willen zijn, en oudere heteroseksuele mannen. Bij de eerste groep zou volgens de door haar genoemde studies een grote meerderheid de dysforie ontgroeien als ze zonder medisch ingrijpen de puberteit doormaken. De laatste vijf tot acht jaar ziet ze naar eigen zeggen een nieuwe groep: vooral tienermeisjes die zonder eerdere klachten plotseling aangeven niet langer jongen of meisje te zijn. Hiervoor gebruikt ze de term rapid onset gender dysphoria en spreekt ze van een sociale besmetting binnen vriendengroepen.
Affirmatie, professionele organisaties en detransitie
Volgens Grossman schrijft het affirmatieve model voor dat een hulpverlener een nieuwe identiteit direct bevestigt, met nieuwe naam en voornaamwoorden, en ouders aanraadt hetzelfde te doen. Zij noemt dat haar eigen beroepsverenigingen dit voorschrijven, terwijl zij wijst op vaak aanwezige bijkomende problemen zoals autisme, angst, depressie of trauma. Ze pleit ervoor eerst die problemen te onderzoeken en noemt gender-exploratieve of genderckritische therapeuten als alternatief. Ze uit zorgen over onomkeerbare medische ingrepen zoals puberteitsremmers, hormonen en operaties, en wijst op detransitioners: vaak jongvolwassenen die terugkeren naar leven in lijn met hun biologie. Volgens haar krijgen deze stemmen weinig ruimte bij de professionele organisaties.
Advies aan ouders
Een groot deel van het gesprek gaat over praktisch advies. Grossman raadt ouders aan niet in paniek te reageren als een kind een nieuwe identiteit aankondigt, maar kalm en nieuwsgierig te blijven en meer informatie te vragen. Ze maakt onderscheid tussen gevoelens, die volgens haar altijd legitiem zijn en bevestigd mogen worden, en ideeën, die wel ter discussie kunnen staan. Ouders moeten volgens haar de relatie en het vertrouwen bewaren, want kinderen zoeken de goedkeuring van hun ouders. Ze beschrijft ook het verdriet wanneer dit onderwerp huwelijken en gezinnen verdeelt, en verwijst in haar boek naar bijlagen over scholen en jeugdbescherming. Ze noemt verder John Money als historische figuur en wijst op auteur Jennifer Bilek wat betreft de financiering achter deze beweging.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.