Detransitioner Prisha Mosley — valse hoop, leugens en chaos

Over Prisha Mosley

Prisha Mosley is een detransitioner die openlijk over haar ervaring vertelt op sociale media en in interviews. In dit gesprek legt ze uit waarom het belangrijk voor haar is om haar verhaal te delen: toen zij door dit proces ging, was er volgens haar niemand die haar liet weten dat het naar haar idee om een leugen ging. Door erover te spreken zegt ze andere mensen te kunnen helpen en contact te hebben gelegd met andere detransitioners en met ouders van kinderen die zich als trans identificeren. Ze merkt op dat veel mensen nog steeds niet weten wat het woord detransitioner betekent.

Een snelle medische route op jonge leeftijd

Mosley vertelt dat ze rond haar vijftiende online de transgemeenschap ontdekte, nadat ze eerder in een community zat waarin leden elkaar aanmoedigden om niet te eten. Volgens haar groeide daar het idee dat ze in het verkeerde lichaam was geboren en medicijnen nodig had. Ze beschrijft dat de medicalisering snel ging: op haar zestiende kreeg ze Depo-Provera om haar menstruatie te stoppen, op haar zeventiende testosteron, en op haar achttiende een dubbele borstamputatie. Ze vertelt dat er in haar leven veel chaos en trauma speelden en dat zij en haar gezin volgens haar in een kwetsbare periode werden benaderd. Naar haar zeggen verdween elke medische ethiek zodra het woord gender viel en werd ze versneld door een traject geleid.

Valse hoop en blijvende gevolgen

Mosley zegt dat haar artsen haar valse hoop gaven: ze geloofde dat ze zou veranderen in een man en dat haar trauma en psychische klachten zo genezen zouden worden. Ze benoemt dat testosteron een anabole steroïde is en beschrijft naast meer energie ook bijwerkingen zoals PCOS en pre-diabetes, die volgens haar destijds niet serieus werden genomen. Ze was naar eigen zeggen zeven à acht jaar in transitie en functioneerde in die periode nauwelijks als volwassene. Ze benadrukt dat ingrepen als de borstamputatie en de hormonale veranderingen onomkeerbaar zijn; detransitie betekent volgens haar vooral "stoppen met het erger maken". Ze noemt blijvende klachten zoals een veranderde stem, chronische pijn en hormonale problemen.

Keerpunt, moederschap en een rechtszaak

Het keerpunt kwam volgens Mosley toen het jonge dochtertje van haar partner haar "mama" begon te noemen, wat haar naar eigen zeggen uit de waan haalde. Ze vertelt dat ze later, na vruchtbaarheidsproblemen, onverwacht zwanger raakte en een kind kreeg; ze beschrijft een hoogrisicozwangerschap met zwangerschapsdiabetes en een keizersnede. Ze ervaart het moederschap als helend. Tot slot vertelt ze dat ze een rechtszaak voert tegen haar artsen. Wegens verjaring kon ze hen volgens haar niet aanklagen voor medische nalatigheid, maar wel op grond van fraude, omdat ze geloofde dat ze in een jongen zou veranderen. Ze hoopt anderen aan te moedigen artsen ter verantwoording te roepen en artsen te laten nadenken voordat zij operaties en hormonen voorschrijven aan jonge mensen.

Bronnen

• YouTube — Interview met detransitioner Prisha Mosley