Prisha Mosley hekelt genderaffirmatieve zorg als gevaarlijk voor jongeren
Prisha Mosley spreekt zich uit tegen het genderaffirmatieve zorgmodel en legt uit hoe dit model haar als kwetsbare tiener schade heeft berokkend.
Over Prisha Mosley
Prisha Mosley vertelt in deze video haar eigen verhaal als gedetransitioneerde vrouw. Ze begon haar sociale transitie op haar vijftiende: ze veranderde wettelijk haar naam, paste haar haar en kleding aan en bond haar borsten af. Volgens haar eigen relaas werd ze gevonden door de transgemeenschap via een pro-anorexia-gemeenschap, waar ze werd aangemoedigd bij elke verandering die ze maakte met de belofte dat ze zichzelf zou genezen. Ze vraagt in deze toespraak om steun voor wetgeving die kinderen beschermt tegen wat zij gevaarlijke zorg noemt.
Kritiek op het genderaffirmatieve zorgmodel
Mosley stelt dat haar werd verteld dat haar depressie, angst, PTSS, dwangstoornis en borderline zouden verdwijnen als ze zou transitioneren, maar dat dit niet waar bleek. Ze betoogt dat onderliggende problemen vaak terzijde worden geschoven zodra een kind het woord gender uitspreekt. Volgens haar is het veranderen van het lichaam geen oplossing voor geestelijk lijden. Ze beschrijft hoe haar borsten als gezond weefsel werden afgebonden en hoe het afbinden naar eigen zeggen blijvende schade aan haar rug en ribben veroorzaakte.
Lichamelijke gevolgen die ze beschrijft
Vanaf haar zeventiende kreeg ze naar eigen zeggen hoge doses testosteron toegediend. Ze beschrijft ernstige en volgens haar blijvende bijwerkingen die binnen dagen begonnen, waaronder pijn en veranderingen aan haar genitaliën. Ze vertelt over chronische pijn doordat spier- en vetweefsel zich op een mannelijke manier herverdeelde, wat haar vrouwelijke skelet volgens haar niet kan dragen, en over gewrichtspijn. Ook beschrijft ze dat ze haar zangstem is kwijtgeraakt en dat langdurig praten of haar stem verheffen pijnlijk is geworden. Daarnaast zegt ze hoogstwaarschijnlijk onvruchtbaar te zijn.
Operatie en oproep aan wetgevers
Een jaar na het starten met hormonen werden haar gezonde borsten verwijderd, een ingreep die ze als zeer traumatisch beschrijft. Ze stelt dat haar artsen en therapeuten haar ouders onder druk zetten om haar versneld het medische traject in te leiden, en dat ze de informed consent kreeg kort nadat ze was verkracht, op een moment dat ze naar eigen zeggen te getraumatiseerd en te jong was om de gevolgen te overzien. Ze besluit met een oproep aan wetgevers om voor een wet te stemmen die kinderen beschermt tegen wat zij zogenoemde genderaffirmatieve zorg noemt. Ze wil de laatste zijn die op deze manier lijdt en vraagt om kwetsbare kinderen hun gezonde lichaam te laten houden.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.