Prisha Mosley — Hoe het snelle transitiespoor tieners in gevaar brengt
Prisha Mosley legt uit hoe ze als tiener binnen korte tijd naar hormonen en chirurgie werd geleid zonder dat zorgverleners haar onderliggende psychische
Over Prisha Mosley
Prisha Mosley is een jonge Amerikaanse vrouw die haar verhaal vertelt in een gesprek met Benjamin Boyce. Op haar veertiende en vijftiende kreeg ze meerdere diagnoses, waaronder een borderlinepersoonlijkheidsstoornis en anorexia. Toch werd al snel ook genderdysforie vastgesteld en werd ze op haar vijftiende gestart met testosteron. In dit interview beschrijft ze haar levensloop, haar medische traject en hoe het is om op dit moment te detransitioneren.
Een kwetsbare jeugd en online gemeenschappen
Prisha vertelt dat haar leven rond haar twaalfde uiteenviel. Het overlijden van haar oom, verslavingsproblematiek in haar gezin en een gebrek aan vrienden zorgden voor een diep gevoel van ontbrekende identiteit; ze herkende zichzelf soms niet in de spiegel. Veel houvast zocht ze op internet. Eerst raakte ze betrokken bij een pro-anorexia-gemeenschap op Tumblr, waar tienermeisjes elkaars lichaamsbeelden deelden en bevestigden. Later kwam ze terecht in online groepen rond genderideologie, waar haar werd verteld dat het haten van je lichaam en je menstruatie symptomen van transgender-zijn zouden zijn en dat overstappen naar het andere geslacht de oplossing was.
Het snelle medische spoor
Prisha zocht zelf online een genderspecialist en endocrinoloog en kreeg op haar vijftiende testosteron en Depo-Provera om haar menstruatie te stoppen. Ze beschrijft dat de onderliggende psychische problemen niet eerst werden behandeld; haar werd verteld dat de andere klachten zouden verdwijnen na transitie. Bij de eerste afspraak met de genderspecialist lag er al een aanbevelingsbrief klaar en werd gesproken over een dubbele mastectomie en onderchirurgie. Op haar zeventiende onderging ze een dubbele mastectomie, die ze zelf regelde en betaalde. Ze vertelt dat ze als minderjarige niet begreep waarmee ze instemde en de gevolgen van de operatie en de hormonen niet overzag.
Gevolgen en detransitie
Prisha beschrijft uiteenlopende lichamelijke gevolgen: een blijvend veranderde stem waardoor ze niet meer kan zingen, pijn, vaginale atrofie, eierstokcysten, veranderingen aan haar lichaamsbouw en complicaties na de borstoperatie. Emotioneel maakte testosteron haar woede heviger en kon ze niet meer huilen. Door hulp te krijgen voor haar borderline, anorexia en een lichaamsbeeldstoornis besefte ze dat ze geen genderdysforie ervoer, maar haar lichaam haatte. Op haar tweeëntwintigste stopte ze in het geheim met testosteron. Sindsdien kan ze weer huilen, denkt ze helderder en is haar menstruatie teruggekeerd. Ze beschrijft het gemis aan ondersteuning voor detransitioners en zegt vooral haar verhaal te willen delen, zodat anderen beter begrijpen waar ze ja tegen zeggen. Haar boodschap: behandel eerst de geest voordat je het lichaam aanpakt.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.