Sandrita beantwoordt vragen over haar detransitie (Spaanstalig)
Sandrita alma libre beantwoordt in dit Spaanstalige video vragen van haar kijkers over haar detransitie.
Over Sandrita
In deze Spaanstalige video, oorspronkelijk opgenomen als livestream op Instagram en daarna geupload naar haar YouTube-kanaal, beantwoordt Sandrita alma libre vragen van kijkers over haar detransitie. Sandrita vertelt dat veel mensen nieuwsgierig zijn naar hoe het met haar gaat in deze fase: of ze haar naam gaat veranderen, of ze een mannelijker uiterlijk gaat aannemen en hoe ze aangesproken wil worden. Ze ervaart die nieuwsgierigheid deels als ongemakkelijk en wil daarom rustig uitleggen waar ze nu staat. Ze deelt haar verhaal als persoonlijk getuigenis, in de hoop dat het anderen kan helpen.
Naam, uiterlijk en stereotypen
Sandrita legt uit dat ze haar naam niet gaat veranderen. Ze noemt dit deels een bureaucratische kwestie waar ze geen tijd in wil steken, en deels omdat veel mensen haar al als Sandrita kennen. Ze houdt de naam aan als koosnaam. Ze benadrukt dat ze, ook al houdt ze van vrouwelijk geassocieerde dingen, ze haar haar lang laat groeien, make-up draagt en haar nagels lakt, daarmee geen vrouw wordt. Ze stelt als kernboodschap dat zij en mensen zoals zij mannen en homoseksueel zijn, en dat biologie volgens haar onveranderlijk is. Anders dan een door haar genoemd geval (Nova, die tegenwoordig Izan heet en met mannelijke voornaamwoorden aangesproken wil worden) vindt Sandrita dat een transitie niet betekent dat zij een mannelijk stereotype moet aannemen. Ze hield als kind al van vrouwelijke dingen en wil dat blijven doen.
Voornaamwoorden en dysforie
Over voornaamwoorden vertelt Sandrita dat dit haar vroeger sterk raakte. Toen ze zich als transgender identificeerde, ervoer ze dysforie en voelde ze zich slecht als ze in het mannelijke werd aangesproken. Inmiddels zegt ze die dysforie grotendeels te boven te zijn gekomen, al werkt ze er soms nog aan. Nu maakt het haar naar eigen zeggen niet meer uit hoe mensen haar aanspreken; ze dwingt niemand iets op en laat de keuze aan anderen. De kern blijft voor haar dat ze, ongeacht haar uiterlijk, een biologische man en homoseksueel is. Ze vertelt ook dat ze haar homoseksualiteit en haar lichaam nu meer dan ooit omarmt, en dat ze niet meer begrijpt dat ze die ooit gehaat heeft.
Discriminatie en femmefobie
In gesprek met kijkers gaat Sandrita in op een vraag over openbare toiletten. Ze vertelt dat ze als kind, met een uitbundige en effeminate manier van uiten, vaak beledigingen en pesterijen kreeg. Samen met kijkers (onder wie Betty Dafne en Fatima) bespreekt ze wat zij femmefobie noemt: het belachelijk maken van vrouwelijk overkomende mannen, ook binnen de homogemeenschap zelf. Ze vertelt over homofobie en intimidatie die ze in haar omgeving heeft meegemaakt in de jaren negentig en rond 2000. Volgens haar ligt het probleem bij degenen die discrimineren, niet bij haarzelf. Ze sluit af met dank aan de kijkers voor hun steun en berichten.
Bronnen
Let op: deze video is Spaanstalig.