Soren's verhaal: hoe een detransitioner vrede vond buiten medicalisering
Soren Aldaco deelt haar persoonlijke verhaal over hoe ze als tiener via online invloeden een trans-identiteit aannam, medisch transitioneerde en
Over Soren Aldaco
In deze video vertelt Soren Aldaco haar persoonlijke verhaal over transitie en detransitie. Ze begon zich op haar elfde te identificeren als transgender, startte op haar zeventiende met hormoontherapie en onderging op haar negentiende een dubbele borstamputatie. Op het moment van opname is ze bijna eenentwintig jaar oud. Aan de hand van haar eigen ervaring beschrijft ze hoe ze uiteindelijk vrede vond zonder verdere medische interventie.
Hoe de identiteit ontstond
Soren vertelt dat ze als tiener een vriendinnetje had dat zich eveneens als transgender ging identificeren en drie jaar ouder was. Beiden voelden zich anders dan andere meisjes. Toen ze hoorde dat het gevoel van onvrede met het meisje-zijn een naam had, voelde ze zich voor het eerst begrepen en kreeg ze iets om haar identiteit omheen te bouwen. Ze schetst een onrustige thuissituatie met een alleenstaande moeder, een ernstig beperkte stiefvader en pas later contact met haar biologische vader. Haar familie zag haar verdriet en dacht dat het ondersteunen van deze identiteit het beste was wat ze konden doen, mede onder invloed van de gedachte: had je liever een dode dochter of een levende zoon?
Medische transitie en complicaties
Via een steungroep met een subgroep voor transgender jongeren raakte ze verder in het traject. In die groep ging het volgens haar vooral over wie als volgende met hormonen begon en welke operatie eraan kwam, wat bij haar een verlangen naar diezelfde bevestiging opwekte. Een nurse practitioner schreef haar bij het eerste bezoek testosteron voor; ze gebruikte naar eigen zeggen elf verschillende medicijnen, beheerd door diezelfde nurse practitioner. Na haar borstamputatie kreeg ze ernstige complicaties. Ondanks foto's van de blauwe plekken werd ze naar eigen zeggen niet serieus genomen en pas na herhaalde afwijzing belandde ze op de spoedeisende hulp, waar haar littekens opnieuw geopend moesten worden en bloedstolsels handmatig werden verwijderd. Ze beschrijft die ervaring als traumatisch.
Detransitie en zelfacceptatie
Een keerpunt kwam toen ze in Austin voor school een sociologievak volgde waarin ze leerde dat mensen hun zelfbeeld vooral ontwikkelen via de rol van anderen en via rolmodellen. Haar jongere zusje speelde hierin een grote rol: ze vroeg zich af wat ze zou zeggen als haar zus zou vertellen dat ze haar lichaam verkeerd vond, terwijl ze haar volmaakt vindt zoals ze is. Soren stopte met cross-sekse hormonen, mede vanwege lichamelijke klachten, en beschrijft de onzekerheid over haar vruchtbaarheid en de zaken die ze mogelijk nooit zal kunnen ervaren, zoals borstvoeding. Ze plaatst kanttekeningen bij ingrijpende behandelingen bij kinderen die de gevolgen voor hun latere leven nog niet kunnen overzien. Vandaag vindt ze rust via mindfulness: in plaats van moeilijke gevoelens te bestrijden geeft ze zichzelf de compassie die ze vroeger elders zocht.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.