Stephanie Winn: herstel van schade door genderbevestigende zorg — Venus Rising
Therapeut Stephanie Winn bespreekt in de Venus Rising-podcast hoe zij gespecialiseerd is geraakt in het begeleiden van mensen die schade opliepen van genderbevestigende zorg. Ze deelt haar klinische ervaringen en methoden voor het ondersteunen van detransitioners bij hun herstel. Winn beschrijft ook hoe ze als therapeut zelf onder druk werd gezet om het affirmerende model te volgen en waarom ze daartegen in ging.
Over Stephanie Winn
Stephanie Winn is een gediplomeerd huwelijks- en gezinstherapeut in Oregon met een kleine online praktijk, Real Talk Therapy PDX, die zij omschrijft als "therapie zonder ideologie". Daarnaast is ze schrijfster, consulent en host van de podcast "You Must Be Some Kind of Therapist". In deze aflevering van de Venus Rising-podcast, gepresenteerd door Callie Fell, vertelt Winn hoe ze zich steeds meer is gaan richten op de mentale zorg voor mensen die schade ondervonden van gendergeneeskunde. Ze begon naar eigen zeggen politiek ver links, werkte binnen een grote groepspraktijk met de lhbtq-gemeenschap en kreeg al vroeg verwijzingen toen het aantal jongeren met een transgenderidentiteit toenam.
Van affirmatie naar twijfel
Winn beschrijft hoe ze aanvankelijk de standaardtraining over "genderaffirmatieve zorg" volgde en daar vanuit haar progressieve waarden in meeging, ook al voelde het contra-intuïtief om ingrijpende medische trajecten goed te keuren. Ze merkte dat ze cliënten met deze achtergrond minder goed kon helpen en stopte langzaam met het aannemen van verwijzingen om zelf onderzoek te doen. Tijdens de pandemie hoorde ze voor het eerst de term "detransitioner" en raakte ze ervan overtuigd dat ze zich verder moest verdiepen. Na ongeveer een jaar van intensief onderzoek, het lezen van boeken en het luisteren naar verhalen van detransitioners en ouders, besloot ze zich publiekelijk uit te spreken en begon ze te bloggen en haar eigen podcast op te zetten.
Druk, weerstand en de rol van de therapeut
Winn vertelt dat ze door collega's en in online therapeutengroepen op weerstand stuitte en uit meerdere Facebook-groepen werd gezet. Ze stelt dat wetten tegen zogenoemde "conversietherapie" therapeuten in een lastige positie brengen, omdat het bevragen van een genderidentiteit kan leiden tot klachten bij de tuchtraad. Daardoor mijden veel therapeuten het onderwerp of volgen ze het affirmerende model. Volgens Winn zou een therapeut bij een kind juist sociale factoren, hormonale veranderingen, druk van leeftijdsgenoten, gezinsdynamiek en de invloed van online gemeenschappen moeten onderzoeken. Ze wijst erop dat jongeren online soms scripts krijgen aangereikt over wat ze tegen hulpverleners moeten zeggen.
Advies aan ouders en bredere parallellen
Voor ouders van kinderen met wat zij "rapid onset gender dysphoria" noemt, benadrukt Winn zelfzorg: voldoende slaap, beweging en het versterken van de band met de partner, omdat het onderwerp allesverslindend kan worden. Ze noemt het malpractice wanneer een therapeut de dreiging van zelfdoding gebruikt om ouders onder druk te zetten en verwijst ouders voor cijfers naar statsforgender.org. Ook trekt ze een vergelijking met anorexia: een fixatie op een als verkeerd ervaren lichaam, maar zonder de farmaceutische en activistische belangen die volgens haar bij gendergeneeskunde meespelen. Haar boodschap aan twijfelaars: je bent niet alleen en niet gek, en er zijn mensen en bronnen die kunnen helpen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.