VK verbiedt puberteitsblokkeerders permanent
Het Verenigd Koninkrijk verbiedt puberteitsblokkeerders permanent voor minderjarigen met genderdysforie — een historische beslissing na de Cass Review.
Over Naomi Cunningham en Sex Matters
In dit televisie-interview reageert Naomi Cunningham, voorzitter van de organisatie Sex Matters, op het nieuws dat puberteitsblokkeerders voor minderjarigen met genderdysforie in het Verenigd Koninkrijk voor onbepaalde tijd worden verboden buiten klinische studies om. De maatregel volgt op aanbevelingen van onafhankelijke medische professionals, nadat experts hadden gewaarschuwd voor een onaanvaardbaar veiligheidsrisico. Cunningham spreekt naar eigen zeggen niet als clinicus, maar vanuit haar kennis als campagnevoerder op dit terrein.
Een verbod dat lang op zich liet wachten
Cunningham noemt het besluit zeer welkom, maar voegt eraan toe dat het eerder had gemoeten: het bewijs lag er volgens haar al jaren. Ze prijst de minister die de stap zette voor de moed en standvastigheid die daarvoor nodig was, ondanks de druk waaraan hij volgens haar werd blootgesteld door campagnevoerders. Ze verwacht felle protesten en parlementariërs die het verbod als een schending van mensenrechten zullen bestempelen. Daar gaat ze tegenin: de echte schending is volgens haar kinderen hun puberteit ontnemen. Het besluit zelf maakt naar haar oordeel juist een einde aan dat onrecht in plaats van het te veroorzaken.
Niet alleen risico, maar schade
Waar in de aankondiging werd gesproken over onbekende risico's, wil Cunningham een stap verder gaan. Volgens haar staat de schade al vast: de middelen blokkeren de puberteit, en dat blokkeren is op zichzelf al schadelijk. Ze legt uit dat de middelen aan zowel jongens als meisjes worden gegeven en de lichamelijke ontwikkeling stilzetten — bij meisjes het ontwikkelen van borsten en het begin van de menstruatie, bij jongens het lager worden van de stem en de gezichtsbeharing. Daarnaast noemt ze nog niet volledig in kaart gebrachte zorgen rond botdichtheid en vraagtekens bij de cognitieve ontwikkeling. Kinderen zouden volgens haar de kans moeten krijgen op te groeien tot volwassenen met een intacte, normaal functionerende ontwikkeling.
Afweging van schade en baat
Cunningham redeneert dat veel geneesmiddelen schade kunnen veroorzaken, maar dat die schade gerechtvaardigd moet worden door de baten die ze opleveren. Om de onmiskenbare schade van het blokkeren van de puberteit te aanvaarden, zou je buitengewoon sterk bewijs van absolute noodzaak nodig hebben. Dat bewijs ontbreekt volgens haar. Het veronderstelde voordeel — beter kunnen doorgaan voor het andere geslacht als volwassene — vereist dat je vooraf zou kunnen voorspellen welke kinderen hun genderdysforie als volwassene behouden. Die voorspelling is volgens haar niet te maken. Ze stelt dat de meeste kinderen met genderstress daar overheen groeien als ze de kans krijgen, en dat puberteit zelf daarbij de beste uitweg is. De middelen behandelen genderincongruentie volgens haar niet, maar bestendigen die juist.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.