Venice Allan — Activiste voor vrouwenrechten op basis van biologisch geslacht
Venice Allan, campagnevoerster voor vrouwenrechten, legt uit waarom ze strijdt voor het behoud van rechten die zijn gebaseerd op biologisch geslacht.
Over Venice Allan
In deze aflevering van The Godcast spreekt presentator Father Alex, predikant in de Church of England, met Venice Allan, een Britse campagnevoerster voor vrouwenrechten. Allan vertelt dat ze opgroeide in een politiek geëngageerd, links gezin en als jonge vrouw aanvankelijk het gevoel had dat de strijd voor vrouwenrechten grotendeels gestreden was. Pas later besefte ze, naar eigen zeggen, dat ze veel van haar volwassen leven zou besteden aan de vraag wat een vrouw is. Ze raakte betrokken bij de Labour-politiek rond Jeremy Corbyn en sloot zich aan bij Momentum, maar voelt zich inmiddels politiek dakloos. Ze doet vrijwilligerswerk in het House of Lords voor Baroness Claire Fox, een onafhankelijk lid, en voor de organisatie Battle of Ideas.
Botsing tussen vrouwenrechten en genderideologie
Allan beschrijft hoe ze van nature liberaal was en het transonderwerp aanvankelijk niet als probleem zag. Haar broer wees haar op de spanning tussen vrouwenrechten en transrechten, onder meer aan de hand van een mannelijke gevangene die in een vrouwengevangenis terechtkwam. Ook het vernielen van een feministische bibliotheek in Vancouver en het werk van journaliste Meghan Murphy en YouTuber Magdalen Burns brachten haar tot nadenken. Naar eigen zeggen draaide haar standpunt definitief tijdens een poging om een open debat over de Gender Recognition Act te organiseren. Volgens haar weigerde Momentum het evenement te hosten en werd de bijeenkomst in een bibliotheek na druk van omliggende instellingen afgelast. Op een uitwijklocatie bij Speakers' Corner werd de groep volgens haar opgewacht door demonstranten met borden waarop "no debate" stond, en werd een oudere vrouw, Maria MacLachlan, tegen de grond geslagen.
Medicalisering en zorg voor jongeren
Allan zegt zowel medeleven te voelen als een harde lijn te trekken. Haar voornaamste zorg is volgens haar het tegenhouden van wat zij een medisch schandaal noemt: het toedienen van puberteitsremmers en hormonen aan kwetsbare jongeren. Ze stelt dat veel jongeren denken dat er iets mis is met hun gezonde lichaam, terwijl het probleem volgens haar bij maatschappelijke verwachtingen en sekserollen ligt. Ze wijst erop dat veel van de jongeren die ze kent meisjes zijn, en noemt het binden van borsten een vorm van zelfbeschadiging die volgens haar te weinig aandacht krijgt. Presentator Alex en Allan vinden gemeenschappelijke grond in het idee dat kinderen de puberteit haar natuurlijke loop zouden moeten laten volgen en dat onomkeerbare keuzes te vroeg van jongeren worden gevraagd.
Vrouwspecifieke ruimtes, kerk en debat
Een groot deel van het gesprek gaat over vrouwspecifieke ruimtes zoals toiletten, kleedkamers en sport. Allan stelt dat zulke ruimtes bestaan om vrouwen te beschermen, los van de vraag of een individuele persoon een bedreiging vormt. Ze bekritiseert wat zij ziet als het overnemen van instellingen, waaronder kerken, vakbonden, universiteiten en internationale organisaties, door deze ideologie. Tegenover de predikant betoogt ze dat kerkleiders volgens haar geen goed voorbeeld geven door mee te gaan in genderidentiteit. Het gesprek raakt ook aan feminisme, dat volgens Allan inmiddels te veel uiteenlopende betekenissen heeft, en aan de rol van vrouwen in politiek en kerk. Ze besluit met een pleidooi voor het publieke debat en voor concreet werk, zoals het project Debating Matters Beyond Bars in gevangenissen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.