Vrouw klaagt arts aan na spijt van genderoperatie
Een vrouw spant een rechtszaak aan tegen haar behandelend arts na het ontwikkelen van ernstige spijt over een ondergane genderoperatie, en stelt dat ze onvoldoende geïnformeerd was over de gevolgen. Haar zaak maakt deel uit van een groeiende golf van juridische claims door detransitioners die stellen dat zorgverleners hen niet adequaat hebben gewaarschuwd voor blijvende schade. De zaak stelt scherpe vragen over informed consent in de genderzorg.
Over dit interview
In dit interview, opgenomen voor The Daily Signal, vertelt een jonge vrouw over haar medische transitie als kind en haar latere detransitie. Ze beschrijft hoe ze rond haar twaalfde als transgender werd geïdentificeerd, op haar veertiende een dubbele borstamputatie onderging en uiteindelijk een rechtszaak aanspande tegen de arts die haar behandelde, Johanna Olson-Kennedy. Het gesprek vindt plaats tegen de achtergrond van een zaak bij het Amerikaanse Hooggerechtshof over de vraag of staten medische genderingrepen bij minderjarigen mogen verbieden.
Hoe de transitie begon
Ze vertelt dat ze rond haar twaalfde met een schooldecaan over de mogelijkheid sprak dat ze transgender zou zijn. Volgens haar werd die conclusie samen getrokken en lichtte de decaan vrijwel direct haar ouders en de school in, zonder dat zij dat zelf zo had benoemd. Ze koppelt haar negatieve gevoelens over haar lichaam aan seksueel misbruik dat ze als jong kind meemaakte. Toen ze online naar antwoorden zocht, kwam ze terecht bij genderdysforie. Haar ouders zochten een expert en kwamen bij Olson-Kennedy, die volgens haar al bij de eerste afspraak overtuigd was dat ze trans was.
Medische ingrepen en spijt
Ze begon rond haar twaalfde met puberteitsremmers, die volgens haar aan haar ouders als omkeerbaar werden gepresenteerd, en rond haar dertiende met testosteron. Op haar veertiende onderging ze een dubbele borstamputatie. Aanvankelijk was ze daar opgelucht over, maar enkele maanden later kreeg ze last van angst en somberheid, die volgens haar uitmondden in een psychotische episode. Ze zegt dat haar mentale gezondheid juist verslechterde. Ook stelt ze dat de arts haar ouders met de vraag "wil je een dode dochter of een levende zoon?" onder druk zou hebben gezet, terwijl ze naar eigen zeggen op dat moment niet suïcidaal was.
Detransitie en rechtszaak
Pas na therapie en tijdens haar studie begon ze zich af te vragen waarom ze dit deed. Ze besloot weer als vrouw te leven, wat aanvankelijk zwaar was omdat ze veel vrienden verloor. Ze beschrijft dat ze zich nu meer zichzelf voelt. In retrospect meent ze dat ze vooral hulp nodig had voor PTSS na het misbruik, en niet transitie. Ze wijst erop dat haar verteld werd dat de ingrepen omkeerbaar waren, terwijl ze nu reconstructieve operaties moet ondergaan, naar eigen zeggen nooit borstvoeding zal kunnen geven en periodiek implantaten zal moeten laten vervangen. Haar advies aan jongeren, ouders en kinderen draait om tweede meningen, aandacht voor onderliggende oorzaken en de kritische rol van sociale media.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.