Walt Heyer — hij was trans en dit wil hij dat iedereen weet (Heritage Foundation)
In dit uitgebreide interview bij de Heritage Foundation bespreekt Walt Heyer zijn ervaringen als detransitioner en wat hij wil dat iedereen weet over
Over Walt Heyer
In dit interview bij de Heritage Foundation vertelt Walt Heyer zijn verhaal. Hij leefde acht jaar als vrouw onder de naam Laura Jensen, nadat hij in april 1983 een geslachtsoperatie onderging. Heyer beschrijft dat zijn ervaring met genderdysforie al begon toen hij vier jaar oud was, in 1944, waardoor hij naar eigen zeggen 74 jaar aan ervaring uit de eerste hand meebrengt: het leven ermee, het ermee omgaan en het herstel ervan. Pas in 1990, na uitgebreide psychotherapie, kon hij detransitioneren. Hij runt de website sex change regret en schreef het boek Trans Life Survivors, met verhalen van mensen die hem om hulp vragen bij detransitie.
Affirmatie en de jeugd
Heyer keert zich tegen het affirmeren van jonge kinderen in een andere genderidentiteit. Hij vertelt dat zijn grootmoeder hem als vierjarige in een paarse chiffon jurk hechtte en hem vertelde hoe schattig hij eruitzag. Volgens hem geef je een kind op dat moment de boodschap dat er iets mis is met wie het is, wat hij kindermishandeling noemt. Hij stelt dat dit leidt tot depressie en angst, en waarschuwt voor het toedienen van hormoonblokkers en het veranderen van het lichaam. Heyer noemt verschillende stoornissen die volgens hem hiermee samenhangen, en bekritiseert dat kinderen de toegang tot psychotherapie zou worden ontzegd, juist omdat die therapie hem in staat stelde te detransitioneren.
Onderliggend trauma
Heyer benoemt seksueel misbruik als een veelvoorkomende factor. Hij stelt dat ruim 80 procent van de honderden mensen met wie hij de afgelopen tien jaar werkte als kind seksueel misbruikt is, en beschrijft hoe dat misbruik volgens hem kan uitmonden in een wens om van geslacht te veranderen als afweermechanisme. Hij deelt zijn eigen ervaring: op negenjarige leeftijd werd hij meerdere keren misbruikt door zijn oom, en toen hij dit aan zijn ouders vertelde, geloofden zij hem niet. Aan iedereen die hem om hulp vraagt stelt hij dezelfde vraag: wat zorgde ervoor dat je niet wilde zijn wie je bent. Volgens Heyer kunnen mensen daar steevast een antwoord op geven.
Kritiek op de behandelpraktijk
Heyer verwijst naar dr. Walker, die de oorspronkelijke internationale standards of care voor gender identity disorder opstelde, en die hem vertelde dat een operatie de oplossing was. Hij stelt dat die richtlijnen door opeenvolgende herzieningen zijn uitgegroeid tot een praktijk waarin zelfdiagnose mogelijk is. Hij verwijst ook naar onderzoekspsycholoog Kristina Olson en een artikel in Public Discourse uit juni 2017, met de stelling dat niet bekend is wie de transgenderkinderen zijn, en naar een handboek van de APA uit 2014 dat volgens hem stelt dat kinderen niet transgender geboren worden. Heyer spreekt herhaaldelijk over het "fabriceren" van transgenderkinderen en waarschuwt dat de gevolgen pas tien tot vijftien jaar later zichtbaar worden. Hij vertelt ook dat hij 33 jaar nuchter is, na zwaar alcohol- en cocaïnegebruik om de pijn na de operatie te verdoven.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.