TransRegret.com
Informatieplatform over spijt na gendertransitie, opgericht door het American College of Pediatricians (ACPEDS) en The Ruth Institute. Biedt verwijzingen naar therapeuten en informatie over second-opinion-zorg.
Bekijk bron →Informatieplatform over spijt na gendertransitie, opgericht door het American College of Pediatricians (ACPEDS) en The Ruth Institute. Biedt verwijzingen naar therapeuten en informatie over second-opinion-zorg.
Bekijk bron →De externe bron hierboven is opgenomen op transspijt.nl omdat hij aansluit bij ons onderwerp: transspijt en detransitie. Wij verzamelen zorgvuldig geselecteerde bronnen — onderzoek, ouderorganisaties, klokkenluiders en steungroepen — die jongeren, ouders en hulpverleners helpen bij het maken van geïnformeerde keuzes.
Informatieplatform over spijt na gendertransitie, opgericht door het American College of Pediatricians (ACPEDS) en The Ruth Institute. Biedt verwijzingen naar therapeuten en informatie over second-opinion-zorg. Naast bronnen vind je op deze website onderzoek en persoonlijke verhalen. De cijfers-pagina bundelt peer-reviewed publicaties; in de verhalen spreken detransitioners zelf.
"Ik dacht dat ik uiteindelijk een man kon worden. Maar het enige wat ik werd, was een verminkte en misbruikte versie van mezelf."
Katie was altijd een tomboy die niet op haar plek voelde. Via YouTube vond ze bevestiging voor haar transseksuele identiteit. Op haar 18e begon ze te transitioneren, op haar 21e had ze een hysterectomie — waarbij ze bijna stierf aan inwendige bloeding. Na zeven jaar als man leven ontdekte ze dat ze gewoon een vrouw wilde zijn.
"Liever een levende zoon dan een dode dochter." — Layla kreeg op haar 13e een dubbele mastectomie
Layla had van haar 6e tot haar 11e psychiatrische problemen — angst, stemmingswisselingen, zelfbeschadiging. Online ontdekte ze het concept transgender. Op haar 13e verwijderde Kaiser Permanente haar borsten. Artsen prestten haar ouders met een suïcidedreiging. Op haar 17e detransitioneerde ze. Ze klaagt nu Kaiser Permanente aan.
"Ik werd niet geboren als een man in een vrouwenlichaam. Ik was een beschadigd meisje dat aansloot bij een groep die haar vertelde dat haar pijn een identiteit was." — Helena Kerschner
Helena Kerschner identificeerde zich via online communities als non-binair en later als transmasculien. Na detransitie schrijft ze over hoe beschadigde jongeren via sociale media worden overtuigd dat hun pijn een genderidentiteit is. Ze werkt samen met ROGD-onderzoeker Lisa Littman.
Je voelt geen gender maar iets anders
Niemand weet hoe het voelt om man of vrouw te zijn. Wat mensen ervaren is een gevoel dat er iets niet klopt. De vraag is niet "ben ik van het andere geslacht?" maar "wat is er werkelijk aan de hand?"
Na een genderoperatie: levenslange
Een genderoperatie is geen eenmalige ingreep. Daarna begint een levenslange afhankelijkheid van hormoonmedicatie — met alle risico's en praktische gevolgen van dien.
Mannen en vrouwen: gelijkwaardig, maar niet
Gelijkwaardigheid en gelijkheid zijn twee verschillende dingen. Mannen en vrouwen verdienen dezelfde rechten en respect, maar zijn biologisch en neurologisch niet identiek. Het erkennen van die verschillen is geen bedreiging — het is eerlijkheid.
Twijfel je over je transitie of die van een dierbare? Je hoeft niet alleen te zijn. Op de hulp-pagina vind je organisaties die onbevooroordeeld kunnen ondersteunen. Bij vragen kun je ook contact opnemen — desgewenst anoniem.
Transspijt.nl is onderdeel van het Genderinfo-netwerk — dertig onafhankelijke Nederlandse informatiesites over gender en genderzorg. Voor verdere verdieping over dit onderwerp: