De genesis van gender — webinar met Abigail Favale en Serena Sigillito
Abigail Favale en Serena Sigillito bespreken in een webinar het boek "The Genesis of Gender". Ze gaan dieper in op de historische wortels van
Over Abigail Favale
Abigail Favale is schrijver en hoogleraar aan het McGrath Institute for Church Life van de University of Notre Dame. Ze heeft een academische achtergrond in genderstudies en bekeerde zich tot het katholicisme; haar memoir "Into the Deep" beschrijft haar weg van het evangelicalisme via het postmoderne feminisme naar de Kerk. In dit webinar bespreekt ze haar boek "The Genesis of Gender: A Christian Theory" met gespreksleider Serena Sigillito. Ze legt uit dat de titel een dubbele betekenis heeft: het boek schetst enerzijds hoe het begrip gender in de twintigste eeuw is ontstaan, en zet anderzijds het "genderparadigma" tegenover een wereldbeeld dat voortkomt uit Genesis.
Hoe het begrip gender ontstond
Favale schetst hoe gender vóór het midden van de twintigste eeuw vooral een taalkundige term was. De psycholoog John Money introduceerde het begrip "gender role" en maakte onderscheid tussen sekse (biologie) en gender (een volgens hem sociaal gevormde identiteit). Ze noemt het tragische geval van David Reimer, een jongen die na een mislukte besnijdenis op Moneys advies als meisje werd opgevoed; het experiment liep uit op een drama. Het sekse-genderonderscheid werd vervolgens invloedrijk in de tweede feministische golf vanaf de jaren zeventig. Met Judith Butler, die Favale de "godmother" van de hedendaagse gendertheorie noemt, werd ook sekse zelf tot sociale constructie verklaard. Volgens Favale heeft dat anti-realisme, beïnvloed door Michel Foucault, de weg vrijgemaakt voor de huidige genderidentiteitstheorie, waarin zelfperceptie de doorslag geeft.
Taal, werkelijkheid en complementariteit
Favale bespreekt het verschil tussen twee wereldbeelden over de relatie tussen taal en werkelijkheid. In het postmoderne beeld leggen mensen betekenis op aan de wereld via taal; in het christelijke beeld probeert taal juist betekenis te ontvangen uit wat werkelijk is. Taal heeft volgens haar reële macht en kan de waarneming sturen, maar verandert de werkelijkheid niet. Over voornaamwoorden pleit ze voor prudentieel oordeel afhankelijk van de relatie en de rol die iemand heeft, met extra zorg rond jongeren wier identiteit nog in ontwikkeling is. Daarnaast bespreekt ze het belang van het lichaam als geschenk, het waarderen van vruchtbaarheid en de geboorte-ervaring, en haar eigen worsteling met dysforie. Aan de hand van Edith Stein onderscheidt ze drie niveaus: de gedeelde menselijkheid, de reële seksuele verschillen, en het unieke individu. Op beleidsniveau bepleit ze wetgeving die sekseverschillen erkent en seksegebonden bescherming intact laat. Tot slot benadrukt ze de behoefte aan positieve, ruime modellen van wat het betekent man of vrouw te zijn.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.