Abigail Shrier bij Joe Rogan over schadelijke therapie en genderideologie
Abigail Shrier schreef het spraakmakende boek Irreversible Damage over de stijging van genderdysforie bij tienermeisjes.
Over Abigail Shrier
Abigail Shrier is journalist en auteur. Ze schreef "Irreversible Damage" over de toename van genderdysforie bij tienermeisjes en, recenter, "Bad Therapy: Why the Kids Aren't Growing Up". In dit gesprek met Joe Rogan blikt ze terug op de campagne om haar eerste boek van platforms te weren en bespreekt ze waarom het volgens haar belangrijk blijft om openlijk over deze onderwerpen te praten. Ze stelt dat het stilleggen van discussie geen oplossing is, zeker niet wanneer het gaat om ingrijpende en onomkeerbare beslissingen bij kinderen.
Genderideologie en onomkeerbare ingrepen
Shrier beschrijft hoe het aantal genderklinieken in de Verenigde Staten in korte tijd sterk is toegenomen, terwijl het toezicht volgens haar achterbleef. Ze noemt het verontrustend dat detransitioners, vaak jonge vrouwen die spijt kregen van hun transitie, lange tijd buiten het verhaal werden gehouden en hard werden bejegend. Ze wijst op blijvende lichamelijke gevolgen van hormoonbehandeling en operaties die niet terug te draaien zijn. Ook bestrijdt ze het idee dat ouders moeten kiezen tussen meegaan in transitie of een suïcidaal kind; ze verwijst naar onderzoek dat dit beeld nuanceert. Therapeuten die niet kritisch doorvroegen bij een meisje met lichte angst of somberheid spelen in haar verhaal een terugkerende rol.
Schadelijke therapie en veerkracht
Het grootste deel van het gesprek gaat over Shriers stelling dat therapie en geestelijke-gezondheidsinterventies te breed worden ingezet bij kinderen die niet echt ziek zijn. Therapie kan volgens haar bijwerkingen hebben, zoals het verergeren van angst en somberheid, vooral wanneer een kind blijft stilstaan bij en piekeren over de eigen pijn. Ze maakt onderscheid tussen gerichte behandeling van een concreet probleem, bijvoorbeeld via cognitieve gedragstherapie, en eindeloze gesprekken zonder duidelijk doel of meting van het resultaat. Ze wijst erop dat de mentale gezondheid van jongeren al decennia verslechtert, terwijl juist deze generatie de meeste hulp kreeg; als behandeling werkte, zou je een verbetering verwachten.
Shrier bepleit duidelijke regels en grenzen van liefhebbende ouders, wat zij autoritatief opvoeden noemt, tegenover een combinatie van toegeeflijkheid en voortdurend toezicht. Ze stelt dat kinderen meer zelfstandigheid en ruimte nodig hebben om risico's te nemen, conflicten zelf op te lossen en zo veerkracht op te bouwen. Ongemak en tegenslag horen volgens haar bij het leven en kunnen iets leren. Ze noemt voorbeelden uit andere landen waar kinderen meer vrijheid krijgen, en haalt onderzoek aan naar veteranen en naar de rol van angst en somberheid als functionele, soms zelfs nuttige emoties. Haar kernboodschap is dat kinderen sterker worden door de boodschap dat ze moeilijke dingen aankunnen, in plaats van door voortdurend op hun gevoelens en mogelijke trauma's te worden gewezen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.