Abigail Shrier: transgenderisme en onomkeerbare schade
Journalist Abigail Shrier legt de kernbevindingen uit haar boek Irreversible Damage uit over de plotselinge toestroom van tienermeisjes naar genderzorg. Ze beschrijft de rol van sociale besmetting als mogelijke verklaring voor de snelle toename en de gevolgen van onomkeerbare medische ingrepen voor jonge meisjes. Een heldere en toegankelijke presentatie van haar onderzoek en de controverses die het boek heeft opgeleverd.
Over Abigail Shrier
Abigail Shrier is journalist en auteur van het boek Irreversible Damage: The Transgender Craze Seducing Our Daughters. In dit gesprek licht ze toe waarom ze het boek schreef: niet om transgenderisme in het algemeen te bespreken, maar specifiek de plotselinge toename die ze waarneemt onder tienermeisjes en jonge adolescente meisjes. Ze beschrijft hoe meisjes zonder enige voorgeschiedenis van genderdysforie in de kindertijd plotseling, vaak binnen vriendengroepen, besluiten dat ze transgender zijn en aandringen op hormonen en operaties. Volgens haar speelt dit verschijnsel zich af in grote delen van de westerse wereld, van Scandinavië en Engeland tot de Verenigde Staten, en vraagt het om een verklaring.
Een verschuivend patroon
Shrier wijst erop dat genderdysforie van oudsher vooral bij jonge jongens begon, met een aanvang in de vroege kindertijd. Genderdysforie omschrijft ze als het ongemak met het eigen biologische geslacht. Wat er nu gebeurt, ziet er volgens haar anders uit: de overheersende groep is plotseling tienermeisjes, en deze toename is volgens haar in het afgelopen decennium ontstaan. Ze koppelt dit aan meisjes die intensief op sociale media zitten en daar transgender-influencers en online figuren volgen, om vervolgens samen met vriendinnen tot de conclusie te komen dat ze trans zijn. In het gesprek noemt ze ook een sterke groei van het aantal gendercliniek's en van genderoperaties bij meisjes.
Therapie en wetgeving
Een deel van het probleem ligt volgens Shrier bij de medische en professionele organisaties en bij wetgeving. Ze legt uit dat in een aantal staten en in het District of Columbia wetten tegen zogeheten conversietherapie zijn ingevoerd. Hoewel die wetten oorspronkelijk gericht waren op grimmige praktijken uit het verleden, is er volgens haar genderidentiteit-taal aan toegevoegd, waardoor therapeuten niet langer een kind mogen helpen om zich op zijn gemak te voelen in het eigen biologische geslacht zonder hun vergunning te riskeren. In de uitzending wordt ook besproken dat genderdysforie nog altijd in het diagnostisch handboek staat, al is de naamgeving in de loop der tijd veranderd.
Sociale media en mentale gezondheid
Als belangrijke verklaring noemt Shrier dat meisjes vandaag in een mentale gezondheidscrisis verkeren, met volgens haar sterk toegenomen zelfbeschadiging, angst en suicidale gedachten, tot in jongere leeftijdsgroepen aan toe. Ze legt een verband met sociale media en met het eindeloze vergelijken dat daar plaatsvindt. Als voorbeeld beschrijft ze hoe een meisje dat zich onzeker voelt over het eigen veranderende lichaam op platforms ziet hoeveel waardering anderen krijgen, kan zien wanneer ze wordt buitengesloten en zelfs commentaar op haar uiterlijk kan ontvangen. In dat klimaat, waarin transgender-identificatie cultureel aan aanzien heeft gewonnen, grijpen sommige meisjes dit volgens haar aan als verklaring voor hun ongemak. Ze plaatst dit in de context van eerdere golven van zelfdiagnose, en benadrukt dat een dergelijke verklaring niet automatisch juist hoeft te zijn.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.