Abigail Shrier met Michael Shermer: Irreversible Damage en sociale besmetting
Abigail Shrier bespreekt haar boek Irreversible Damage met scepticus Michael Shermer en legt uit waarom de stijgende transgenderidentificatie bij meisjes haar zorgen baart. Ze presenteert bewijs voor sociale besmetting als mogelijke verklaring voor de snelle toename en bespreekt de verhalen van families die met dit fenomeen worden geconfronteerd. Een inhoudelijk gesprek over de wetenschappelijke en ethische dimensies van de gendertrend.
Over dit gesprek
In deze aflevering van The Michael Shermer Show spreekt presentator en scepticus Michael Shermer met journalist en auteur Abigail Shrier over haar boek "Irreversible Damage". Beiden benadrukken aan het begin dat ze het gesprek bewust scheiden van een moreel oordeel: welke cijfers ook gelden, iedereen verdient dezelfde rechten en bescherming. Shrier zegt expliciet dat ze medische transitie voor volwassenen niet afwijst en dat zij sommige van de getransitioneerde volwassenen die zij sprak als bezonnen en sympathiek heeft ervaren. Haar onderzoek richt zich specifiek op de vraag waarom plotseling zoveel tienermeisjes deze weg inslaan.
Een plotselinge toename
Shrier beschrijft genderdysforie als tot voor kort zeldzaam: ongeveer 0,01 procent van de bevolking, overwegend jongens, met klachten die meestal in de vroege kindertijd begonnen. Tegenwoordig, stelt zij, komen hele vriendinnengroepen op middelbare scholen tegelijk uit als transgender. Ze verwijst naar onderzoek van Lisa Littman, die een sterk verhoogde concentratie binnen vriendengroepen vaststelde, en naar een forse stijging van verwijzingen naar genderklinieken in onder meer Groot-Brittannië. Volgens haar is dit patroon — een nieuwe doelgroep zonder voorgeschiedenis die plotseling piekt — reden om naar de oorzaak te vragen.
Sociale besmetting en het ontbreken van controle
Shrier plaatst het verschijnsel naast eerdere sociale besmettingen zoals de hervonden-herinneringengolf en de satanische paniek, en legt een verband met smartphones, sociale media en online influencers. Ze wijst erop dat genderdysforie en aandoeningen als anorexia echt zijn, maar dat ze in deze vorm niet eerder zo werden gezien: in groepen, gedreven door onlinegedrag en groepsdruk. Haar zorg is dat veel meisjes op basis van zelfdiagnose hormonen of operaties krijgen, vaak zonder dat een hulpverlener de diagnose toetst, terwijl deze leeftijdsgroep volgens psychologisch onderzoek juist het vatbaarst is voor impulsieve keuzes onder invloed van leeftijdgenoten.
Onomkeerbaarheid, detransitie en het debat
Het gesprek gaat in op de medische ingrepen — van bindende kledij en testosteron tot borstamputatie en faloplastiek — en op de risico's en blijvende gevolgen daarvan, waaronder gevolgen voor de vruchtbaarheid. Shrier benadrukt dat het lichaam geen verzameling losse knoppen is: één ingreep grijpt in op een samenhangend geheel. Ze beschrijft een groeiende groep detransitioners, jonge vrouwen die spijt hebben en terugkeren, en noemt de rechtszaak van Keira Bell in Engeland. Tegelijk wijst ze op het ongemak waarmee ouders te maken krijgen wanneer kinderen contact verbreken. Tot slot bespreken Shrier en Shermer de tegenstand die het boek opriep, waaronder pogingen tot censuur, en pleiten ze voor een open gesprek waarin argumenten en feiten centraal staan in plaats van persoonlijke aanvallen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.