Abigail Shrier over sociale besmetting en genderidentiteit
Abigail Shrier schreef het boek Irreversible Damage over de snelle stijging van genderdysforie bij tienermeisjes.
Over Abigail Shrier
Abigail Shrier is een onafhankelijk journalist die studeerde aan Columbia College, de Universiteit van Oxford en Yale Law School. Haar werk verschijnt regelmatig in The Wall Street Journal, Newsweek en andere veelgelezen publicaties, en ze was eerder te gast bij onder meer de Joe Rogan Experience en de podcast van Jordan Peterson. In dit interview bespreekt ze de centrale stelling van haar boek Irreversible Damage: The Transgender Craze Seducing Our Daughters: dat genderdysforie zich onder tienermeisjes verspreidt als een sociale besmetting.
Een verschuiving in wie zich aandient
Shrier legt uit dat genderdysforie — het diepe ongemak met het eigen biologische geslacht — al ruim een eeuw als diagnose bekend is. Historisch begon het meestal in de vroege kindertijd en vooral bij jonge jongens; sommigen groeiden er overheen, anderen werden later homoseksueel of wat vroeger transseksueel werd genoemd. In het afgelopen decennium is dat beeld volgens haar omgeslagen: de grootste groep die zegt genderdysforie te hebben en wil transitioneren bestaat nu uit tienermeisjes, vaak binnen vriendengroepen en zonder voorgeschiedenis uit de kindertijd. Dat patroon, stelt ze, lijkt niet op de klassieke genderdysforie.
Sociale media, eenzaamheid en slachtofferschap
Volgens Shrier zoeken meisjes met veel angst en somberheid in de cultuur naar een verklaring voor hun pijn. Waar dat eerder via anorexia of boulimia ging, leidt de huidige cultuur hen naar de gedachte dat ze eigenlijk een jongen horen te zijn. Ze wijst op een generatie die meer tijd online doorbrengt en minder in persoon, op de invloed van online porno en het verdwijnen van romantiek, en op trans-influencers die jongeren bevestiging en bewondering geven. Ze beschrijft hoe een jonge vrouw die zich op haar dertiende online als trans uitgaf, werd overladen met lof van volwassenen. Tegelijk, zegt ze, krijgen meisjes de boodschap dat hun identiteit problematisch is, waardoor een gevierde nieuwe identiteit aantrekkelijk wordt.
Affirmatie, activisme en spijt
Shrier uit zorgen over wat zij ziet als een generatie jonge artsen en therapeuten die volgens haar eerst activist en daarna pas behandelaar zijn, en die kritische vragen over haastige transities niet dulden. Ze verwijst naar de zaak van Keira Bell in Engeland en naar het oordeel van de Britse rechter dat kinderen onder de zestien deze beslissingen doorgaans niet zelf kunnen overzien. Ze noemt de sterke stijging van verwijzingen naar het Tavistock-centrum en wijst op detransitioners die achteraf grote spijt hebben, mede omdat ze niet werden gewezen op risico's als blijvende onvruchtbaarheid. Het verwijt dat haar boek tot zelfdoding zou leiden noemt ze onverantwoord, juist omdat zelfdoding zelf besmettelijk kan zijn. Haar boek vraagt volgens haar vooral om voorzichtigheid en om ouders die op hun eigen oordeel durven te vertrouwen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.