Abigail Shrier — waarom er zo veel meer trans tienermeisjes zijn
In deze lezing bespreekt Abigail Shrier de demografische verschuiving die zij beschrijft in haar boek — van een overgrote meerderheid jongens met
Over Abigail Shrier
Abigail Shrier is de auteur van het boek Irreversible Damage: The Transgender Craze Seducing Our Daughters. In dit gesprek met Reason licht ze de centrale these van haar boek toe en bespreekt ze de controverse eromheen: het boek verscheen op jaarlijsten van beste boeken, maar werd ook geweerd bij Target en haar uitgever mocht geen advertenties kopen op Amazon. Shrier benadrukt dat ze de rechten van volwassenen om een geslachtsbevestigende behandeling te ondergaan volledig steunt. Haar zorg gaat over tienermeisjes die volgens haar onomkeerbare veranderingen aan hun lichaam aanbrengen die ze later mogelijk willen terugdraaien.
Een plotselinge verschuiving
Volgens Shrier is er in het afgelopen decennium een plotselinge stijging geweest van tienermeisjes die zich als transgender identificeren. Genderdysforie, het sterke ongemak met het eigen biologische geslacht, is al ruim honderd jaar bekend en trof historisch vooral jongens en mannen. Ze verwijst naar schattingen uit de DSM-5 van zeer kleine percentages, met een nog lager aandeel bij vrouwen. Nu zou volgens recente enquetes meer dan twee procent van de scholieren zich als transgender identificeren, overwegend tienermeisjes. Opvallend is volgens haar dat veel van deze meisjes geen voorgeschiedenis van genderdysforie uit de vroege kindertijd hebben: ze voelden zich eerder prima en kwamen pas in hun tienerjaren tot deze overtuiging, vaak binnen vriendengroepen.
Sociale besmetting en vriendengroepen
Shrier beschrijft wat ze een vorm van sociale besmetting noemt. Ze stelt dat meisjes elkaars pijn en zelfs elkaars werkelijkheid overnemen, vergelijkbaar met hoe anorexia en boulimia zich onder jonge vrouwen verspreiden. Ze verwijst naar onderzoek van Lisa Littman, dat binnen vriendengroepen een veel hogere prevalentie van trans-identificatie liet zien dan in de algemene bevolking, waarbij binnen korte tijd een groot deel van de groep tot dezelfde overtuiging kwam. Dit verschilt volgens haar van hoe het vroeger ging, toen mensen die toen transseksueel werden genoemd niet in groepen van vrienden tegelijk tot deze identiteit kwamen.
Eenzaamheid, internet en medische toegang
Shrier wijst op verschillende factoren: deze generatie zou de eenzaamste op record zijn, met minder persoonlijk contact en meer tijd online. Meisjes zoeken volgens haar online advies bij oudere jongeren en charismatische trans-influencers met goed gemaakte video's, die hen overtuigen dat ongemak in het eigen lichaam betekent dat ze transgender zijn. Testosteron geeft volgens haar euforie en onderdrukt angst, waardoor jongeren zich snel beter voelen. Veel meisjes hebben daarbij andere problemen zoals angst en depressie. De puberteit zelf is vaak de aanleiding, omdat meisjes hun veranderende lichaam gaan haten en voor het eerst ongewenste aandacht van volwassen mannen ervaren. Haar grootste zorg is dat een proces dat vroeger jaren en medisch toezicht vergde, nu volgens haar met weinig controle toegankelijk is.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.