Alexander L. — persoonlijk detransitie-verhaal

Over Alexander

Alexander is een man uit Noorwegen die als tiener gendertransitie onderging en later weer terugkeerde naar zijn geboortegeslacht. Hij vertelt dat hij zeven jaar lang heeft geprobeerd dit deel van zijn verleden te verzwijgen, maar besloot zijn verhaal openbaar te delen. Zijn motief is dat misschien een enkele persoon die vroeg in een transitieproces zit of erover nadenkt, zich erin herkent en een andere afweging maakt. Hij beschrijft zijn jeugd als op zichzelf normaal, met goede ouders, en zegt dat hij als kind geen genderdysforie of psychische klachten had.

Pesten en de wens om te veranderen

Volgens Alexander begon zijn dysforie rond zijn veertiende of vijftiende. Hij groeide op in een kleine, macho omgeving, droeg lang haar en luisterde naar rockmuziek, wat ongebruikelijk was. Hij werd langdurig gepest, verbaal en fysiek, en kreeg te horen dat hij geen echte man was en nooit geliefd zou worden. Daardoor ging hij geloven dat hij alleen gewaardeerd zou worden als hij als vrouw geboren was, en ging hij zijn eigen mannelijkheid haten. Rond zijn vijftiende kwam hij online in contact met de transgemeenschap, waar hem werd verteld dat hij genderdysforie had en als vrouw verder kon. Hij benadrukt dat er volgens hem geen enkele juiste manier is om man of vrouw te zijn.

Behandeling, operatie en gevolgen

Nadat hij bij het nationale behandelcentrum in Noorwegen werd afgewezen, kwam hij via een seksuoloog buiten en later binnen Noorwegen alsnog aan puberteitsremmers en oestrogeen, vanaf 2012, op zijn negentiende. Hij beschrijft hoe hij na korte tijd last kreeg van een zware hersenmist en het gevoel had dat zijn cognitieve scherpte en geheugen achteruitgingen, klachten die volgens hem na het stoppen weer verdwenen. In 2014 onderging hij in Thailand een onderlichaamsoperatie, waar hij vlak voor de ingreep grote twijfel over voelde. Hij vertelt openhartig over ernstige complicaties achteraf, zoals problemen met plassen, langdurige pijn en bloedingen die jaren aanhielden. Hij was niet tevreden met het resultaat en kwam tot de conclusie dat hij nooit een vrouw kon worden.

Detransitie en wat hij wil bereiken

Alexander begon in 2014 weer testosteron te gebruiken en voltooide zijn detransitie naar eigen zeggen in 2016. Hij zegt nu in het reine te zijn met het feit dat hij een man is, maar voelt weinig binding met mannelijkheid of vrouwelijkheid. Hij betreurt vooral dat hij geen eigen kinderen kan krijgen en kampte na de operatie met depressie en schaamte. Hij wijst zowel op zijn eigen verantwoordelijkheid als op het zorgsysteem, dat volgens hem te weinig oog had voor onderliggend trauma. De arts die de verwijzing voor zijn operatie schreef, raakte zijn licentie kwijt. Alexander pleit voor meer dialoog tussen detransitioners en transactivisten en voor betere hulp, zoals therapie, voor wie met genderdysforie worstelt.

Bronnen

• YouTube — Persoonlijk detransitieverhaal van Alexander