Dr. Allan Josephson over de toename van genderdysforie bij jongeren (ADF)
Dr. Allan Josephson, hoogleraar kinderpsychiatrie, spreekt bij Alliance Defending Freedom over de scherpe toename van genderdysforiegevallen bij jongeren.
Over Allan Josephson
Dr. Allan Josephson stelt zich voor als kinder- en jeugdpsychiater: een arts die zich bezighoudt met de diagnose en behandeling van psychische stoornissen bij kinderen en adolescenten. Hij vertelt dat genderdysforie aan het begin van zijn loopbaan nauwelijks een rol speelde en in de praktijk vrijwel niet voorkwam. Pas in de afgelopen jaren is het onderwerp prominent geworden in de klinieken en in de bredere cultuur. Deze bijdrage is opgenomen bij Alliance Defending Freedom (ADF).
Een sterke toename bij jongeren
Volgens Josephson is het aantal gemelde gevallen en het aantal jongeren dat zich bij klinieken meldt in de afgelopen vijf tot tien jaar sterk gestegen. Hij beschrijft die toename als opvallend groot. Naar zijn oordeel kan dit verschijnsel niet door biologie worden verklaard, omdat biologische mechanismen niet zo snel veranderen. Hij plaatst de toename daarom in een psychosociale en cultureel bepaalde context, waarbij maatschappelijke invloeden volgens hem een belangrijke rol spelen.
Wetenschap, gevoel en feiten
Josephson signaleert dat in de discussie over genderidentiteit veel onjuiste informatie circuleert. Hij wijst erop dat sommige behandelaars stellen dat man of vrouw niet langer wordt bepaald door genetica, lichamelijke kenmerken of hormonen, maar door gender. Daarmee worden volgens hem feitelijke, biologische gegevens vervangen door een gevoel van iemand man of vrouw te zijn. Hij plaatst ook vraagtekens bij de stelling dat genderdysforie en suïcidaal gedrag vooral het gevolg zouden zijn van vooroordeel en stigma. Volgens hem spelen eerder samenhangende factoren een rol, zoals verwarrende gevoelens, gebrek aan richting en onzekerheid, en hangen juist die gevoelens samen met suïcidaal gedrag.
Kritiek op onderzoek en richtlijnen
Een belangrijk bezwaar van Josephson betreft de manier waarop deelnemers aan onderzoek worden geselecteerd. Onderzoeksgroepen worden volgens hem vaak samengesteld uit bijvoorbeeld kampen voor transgenderkinderen, waardoor het gaat om jongeren die er al toe neigen die richting op te gaan. Ook degenen die gedragsschalen invullen, waaronder onderzoekers en ouders, kunnen volgens hem bevooroordeeld zijn. Hij spreekt van schendingen van wetenschappelijke zorgvuldigheid die in ander onderzoek ongebruikelijk zouden zijn. Verder uit hij zorgen over richtlijnen van beroepsorganisaties die volgens hem zijn beïnvloed door activistische groepen, waarbij ook niet-artsen in de panels zaten die behandelrichtlijnen opstelden. Daarmee draagt het werk volgens hem soms een meer activistisch dan wetenschappelijk karakter.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.