Webinar over transitie en detransitie — Dr. Az Hakeem en Sinead Watson
Dr. Az Hakeem, psychotherapeut, en Sinead Watson, detransitioner, komen samen in een webinar om transitie en detransitie te bespreken.
Over de sprekers
In dit Engelstalige webinar komen twee sprekers aan het woord. Dr. Az Hakeem is psychiater en psychotherapeut die zich richt op genderdysforie. Hij vertelt dat hij na werk in de plastische chirurgie en de psychiatrie overstapte naar de psychotherapie, waar hij vanaf 2000 een psychotherapiedienst voor genderdysforie opzette en die tot zijn vertrek uit de NHS in 2012 leidde. De tweede spreker is Sinead Watson, een detransitioner die zes jaar als trans man leefde, een medische transitie onderging en in 2019 detransitioneerde. Zij zet zich nu in voor passende zorg en ondersteuning voor mensen met genderdysforie.
Genderdysforie als symptoom, niet als één diagnose
Volgens Hakeem is "trans" geen eenduidige aandoening maar een paraplubegrip voor uiteenlopende situaties. Hij beschrijft genderdysforie als een symptoom, vergelijkbaar met hoesten: het kan veel verschillende oorzaken hebben en vraagt daarom niet om één oplossing die voor iedereen past. In zijn praktijk onderscheidt hij onder meer mensen met een vroeg en vast kruislings genderbeeld, mensen die hij in de oudere terminologie als transvestieten aanduidt, en mannen die seksueel reageren op het idee een vrouwelijk lichaam te hebben. Hij wijst ook op overlap met autisme, trauma en met geïnternaliseerde of geuite afwijzing van homoseksualiteit. Een belangrijk deel van zijn patiënten waren mensen die na een operatie spijt kregen; die groep bleef volgens hem grotendeels buiten beeld door het ontbreken van vervolgonderzoek.
Kritiek op bevestiging zonder onderzoek
Beide sprekers uiten zorgen over een aanpak die louter bevestigend is. Hakeem ziet de sterke toename van plotseling optredende genderdysforie bij jongeren vooral als een gemedicaliseerde jeugdsubcultuur, die hij vergelijkt met eerdere jeugdculturen. Bij jonge kinderen pleit hij ervoor om nieuwsgierig door te vragen naar wat een jongen of meisje voor hen betekent, in plaats van een uitspraak meteen als een blijvende identiteit te bevestigen. Hij waarschuwt dat alleen bevestigen ruimte voor verkenning wegneemt.
Het verhaal van Sinead Watson
Watson schetst de tijdlijn van haar transitie. Na nare en deels traumatische ervaringen als tienermeisje vond zij rond haar twintigste online materiaal dat haar het idee gaf trans te zijn. In 2013 kwam zij uit bij familie en vrienden, in 2014 meldde zij zich aan bij een genderkliniek en binnen zes maanden kreeg zij een diagnose en testosteron. Zij vertelt dat zij meteen werd bevestigd in haar gewenste naam en voornaamwoorden, dat er geen gesprekstherapie plaatsvond en dat haar uitgebreide psychische voorgeschiedenis niet werd besproken. Na een dubbele mastectomie in 2017 bleef vervolgcontrole uit. In 2018 begon zij haar transitie te betreuren en in 2019 staakte zij de testosteron en detransitioneerde zij officieel. Zij verwijst naar een enquête van de organisatie Post Trans onder detransitioners, waarin veel respondenten meerdere bijkomende aandoeningen rapporteerden en aangaven niet goed te zijn geïnformeerd over de gevolgen. Watson benadrukt het gebrek aan steun voor detransitioners en de onomkeerbaarheid van hormonen en operaties, en pleit voor onderzoeken en doorvragen in plaats van directe bevestiging.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.