Gestremd door transitie — het detransitierverhaal van Kobe (Benjamin Boyce)
Benjamin Boyce interviewt Kobe, een mannelijke detransitioner (man-naar-man), over hoe zijn geslachtsaanpassing zijn persoonlijke ontwikkeling heeft
Over dit gesprek
In deze Engelstalige video spreekt Benjamin Boyce met Kobe, een jonge man die als kind aan een medische transitie begon en daar inmiddels van is teruggekomen (man-naar-man, ofwel detransitie). Kobe vertelt over zijn jeugd, het traject van puberteitsremmers, oestrogeen en een operatie, en hoe hij uiteindelijk besloot terug te keren naar zijn mannelijke biologie. Het gesprek heeft het karakter van een persoonlijk getuigenis: zijn ervaringen, keuzes en de gevolgen daarvan vormen de rode draad.
Een vroege start en het traject
Kobe beschrijft zichzelf als een feminiene, homoseksuele jongen die zich op school en thuis niet geaccepteerd voelde. Rond zijn elfde stuitte hij online op transitievideo's en zag daarin een oplossing voor zijn ongemak. Op zijn dertiende kwam hij uit bij zijn ouders, daarna volgde de genderkliniek. Volgens zijn relaas kreeg hij rond zijn vijftiende een puberteitsremmer (Lupron), op zijn zestiende oestrogeen, en onderging hij later een orchiectomie (verwijdering van de teelballen). Hij vertelt dat de toelating eenvoudig verliep en dat er weinig werd doorgevraagd over trauma of achtergrond; het label "ideale kandidaat" bleef hem bij.
Gevolgen en heroverweging
Kobe koppelt de jaren op puberteitsremmers en oestrogeen aan een zware periode van depressie, eetproblemen, zelfbeschadiging en hersenmist. Hij vertelt dat hij zich lichamelijk gestremd voelt in zijn ontwikkeling. Na de operatie ervoer hij geen opluchting maar een gevoel van verlies en aanhoudende pijn. Toen hij na de ingreep testosteron kreeg voorgeschreven, voelde hij zich naar eigen zeggen binnen enkele dagen energieker en helderder, wat hem deed besluiten te stoppen met oestrogeen en te detransitioneren.
Naar buiten treden en herstel
Kobe legt uit waarom hij zijn verhaal openbaar maakt: hij wil voorkomen dat andere feminiene, homoseksuele jongens dezelfde weg gaan. Hij vertelt dat zijn verhaal op sociale media veel felle reacties opriep, van meerdere kanten. Hij stelt dat detransitie ondervertegenwoordigd is in cijfers omdat mensen die terugkeren vaak uit beeld verdwijnen. Voor zijn herstel zoekt hij contact met andere mannen in een vergelijkbare situatie en wil hij een mannelijke therapeut. Hij benadrukt dat hij geen "transitiedoelen" meer heeft, maar het stap voor stap neemt en zich richt op herstel in plaats van op het worden van een nieuw personage. Ondanks alles klinkt hij hoopvol over de toekomst.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.