Kinderen 'ingezet als wapen' in transgenderdebat — Dr. Hilary Cass bij BBC
Dr. Hilary Cass legt aan Laura Kuenssberg uit dat kinderen gevangen zitten tussen de extremen van het transgenderdebat. Zowel voor- als tegenstanders maken kinderen tot strijdmiddel voor hun ideologie ten koste van hun werkelijke belangen. Dit belangwekkende vervolginterview na de publicatie van de Cass Review maakt duidelijk hoe gepolariseerd het debat is geraakt.
Over Dr. Hilary Cass
In dit BBC-vervolginterview met Laura Kuenssberg blikt Dr. Hilary Cass terug op haar onderzoek naar de zorg voor kinderen en jongeren met genderdysforie. Ze bespreekt rustig en genuanceerd waarom voorzichtigheid bij jonge kinderen geboden is, hoe het aantal aanmeldingen sterk is gestegen en waarom het debat volgens haar uit balans is geraakt. Het gesprek volgt op de publicatie van haar review en gaat in op de gevolgen daarvan voor jongeren, behandelaars en de bredere maatschappelijke discussie.
Voorzichtigheid bij jonge kinderen
Cass benadrukt dat ingrijpen bij kinderen zeldzaam zou moeten zijn, en zeker bij kinderen voor de puberteit. Wie te vroeg sociaal transitioneert, kan volgens haar vast komen te zitten op een traject dat misschien niet het natuurlijke pad voor dat kind was. Ze wijst erop dat al in de jaren zeventig, toen de eerste klinieken ontstonden, de meeste kinderen die zich aanmeldden jongens voor de puberteit waren die zich meisje voelden. Zonder hormoonbehandelingen en internet groeiden de meesten daar overheen en werden zij homoseksuele mannen. Het risico van te vroeg vastleggen is dat een kind de ruimte mist om zich te ontwikkelen en het zelf uit te zoeken.
Stijgende aantallen en de rol van sociale media
Toen de kliniek begon, ging het om ongeveer vijftig kinderen per jaar in het Verenigd Koninkrijk; tegen de tijd dat haar onderzoek startte, was dat opgelopen tot zo'n drieënhalfduizend per jaar. Cass geeft aan dat onbekend is wat er gebeurde met de kinderen die geen medisch traject ingingen, omdat de gegevens daarover ontbraken. Volgens haar groeit waarschijnlijk een groot deel van de jongeren hier overheen. De oorzaken van de stijging noemt zij complex: uiteenlopende druk op jongeren en een culturele context waarin men minder vastzit aan genderstereotypen. Dat laatste vindt zij gezond, maar zij waarschuwt dat kinderen zijn misleid door de gedachte dat afwijken van het typische beeld, of aangetrokken zijn tot hetzelfde geslacht, zou betekenen dat je trans bent. Dat zijn volgens haar normale variaties.
Een gepolariseerd debat en de proef met puberteitsremmers
Cass stelt dat kinderen zijn ingezet als wapen door mensen aan de uitersten van het debat. Activisten die zo stellig optreden, maken het volgens haar juist moeilijker voor transmensen die rustig hun leven willen leiden; ook degenen die vinden dat niemand zou mogen transitioneren, maken het lastig. De grote middengroep blijft stil. Over de geplande proef met puberteitsremmers bij ongeveer tweehonderd jongeren onder de achttien zegt zij dat er op dit moment geen bewijs is dat deze middelen onomkeerbare veranderingen veroorzaken. De deelnemers worden volgens haar zeer nauwlettend gevolgd op cognitieve, psychologische en botontwikkeling, en bij elk teken van langetermijnrisico zouden zij stoppen. Wat haar meer zorgen baart, zijn de kinderen buiten de proef die deze middelen uit ongereguleerde bronnen krijgen zonder enige controle.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.