Reactie op Cass-rapport is huiveringwekkend: het zou gecriminaliseerd moeten worden!
GBNews-debat over de extreme reacties van trans-activisten op de kinderbeschermingsaanbevelingen van het Cass-rapport.
Over deze video
In dit GBNews-gesprek bespreekt presentator Andrew samen met juriste en campagnevoerder Sarah Phillimore het zojuist verschenen Cass-rapport. Dr. Hillary Cass, voormalig voorzitter van het Royal College of Paediatrics and Child Health, leverde na vier jaar haar review op van de genderzorg voor kinderen en jongeren binnen de NHS. Volgens het gesprek concludeert het rapport dat de bewijsbasis voor gendergeneeskunde bij jongeren dun is en dat kinderen zijn tekortgedaan door een verhitte publieke discussie. De voormalige Gender Identity Development Service (GIDS) bij de Tavistock and Portman-instelling zou puberteitsremmers en cross-sekshormonen hebben voorgeschreven ondanks zwak bewijs voor gezondheidswinst.
De aanbevelingen en de hormonen
Phillimore wijst erop dat het rapport ongeveer 31 aanbevelingen bevat, waarvan een groot deel gaat over hoe de zorg voor in nood verkerende kinderen beter ingericht moet worden. Zij benadrukt dat het geen rapport is dat stelt dat trans-zijn verkeerd is, maar dat de huidige diensten tekortschieten. Puberteitsremmers worden volgens het gesprek al niet meer voorgeschreven sinds de NHS op 14 maart haar beleid wijzigde. Interessanter vindt zij wat Cass zegt over cross-sekshormonen: vanwege het gebrekkige bewijs is extreme voorzichtigheid nodig. Aanbeveling negen vraagt om een tweede beoordeling door een multidisciplinair team bij een voorschrift aan een zestienjarige, iets wat private klinieken volgens haar niet kunnen bieden. Zij verwijst naar een aankomende juridische toetsing van de regulering van de kliniek Gender Plus door de CQC.
Reacties en private klinieken
Wat Phillimore het meest verontrust, is de reactie op het rapport. In plaats van bezinning werd Cass volgens haar weggezet als transfoob; er zou haar zelfs zijn afgeraden om openbaar vervoer te gebruiken. Zij noemt het een paniekreactie van mensen die hun reputatie hebben verbonden aan het idee dat zeer jonge kinderen een vaststaande genderidentiteit hebben. Het gesprek behandelt ook artsen die buiten het reguliere kader voorschreven, waaronder een arts die werd geschrapt na het voorschrijven van puberteitsremmers aan een negenjarige na een korte Zoom-afspraak. Phillimore bepleit dat het voorschrijven van testosteron aan jonge meisjes buiten de regulering om strafbaar gesteld zou moeten worden, en dat een private vervolging mogelijk is als de overheid niet of traag handelt.
Data, detransitie en het affirmatieve model
Beiden bespreken het ontbreken van data. Volgens het gesprek weigerden zes van de zeven genderklinieken mee te werken aan het verstrekken van gegevens over de ongeveer 9.000 kinderen die via de Tavistock liepen. Phillimore betwist de stelling dat slechts een klein deel detransitioneert en wijst erop dat Cass volgens haar concludeert dat er onvoldoende bewijs is om uitspraken over detransitie te doen. Ze vergelijkt het affirmatieve model, waarbij de arts de verklaarde genderidentiteit van een kind direct bevestigt, met een quasi-religieuze overtuiging, en stelt dat het ethische uitgangspunt "eerst geen schade berokkenen" in het geding komt. Cass zou volgens het gesprek alleen de richtlijnen uit Zweden en Finland als betrouwbaar hebben beoordeeld en WPATH in twijfel hebben getrokken. Tot slot verdedigt Phillimore Cass tegen het verwijt van een gebrek aan compassie: het rapport spreekt de kinderen volgens haar direct en met mededogen aan, vanuit de gedachte dat een volwassene een kind geeft wat het nodig heeft, niet wat het wil.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.