Chloe Cole — laat mij jullie laatste waarschuwing zijn
In dit fragment van haar Congresgetuigenis richt Chloe Cole zich direct tot de wetgevers met de woorden die haar getuigenis wereldberoemd maakten.
Over Chloe Cole
Chloe Cole is een voormalig transgender kind dat detransitioneerde. In deze video, een fragment van een hoorzitting op Capitol Hill, getuigt zij voor het Amerikaanse Congres over de gevaren van medische transitietrajecten bij kinderen. Op haar twaalfde begon zij volgens haar eigen woorden te worstelen met een vroege puberteit en met ongemak over de veranderingen aan haar lichaam. Ze schreef haar ouders een brief waarin ze zich als transgender bekendmaakte. Op haar dertiende kreeg ze haar eerste testosteroninjectie en op haar vijftiende onderging ze een dubbele mastectomie. Voor het Congres beschrijft ze zichzelf als slachtoffer van wat zij een groot medisch schandaal noemt.
Een getuigenis over onomkeerbare gevolgen
Cole vertelt dat haar gezin na het inschakelen van medische professionals op een pad terechtkwam dat zij omschrijft als ideologisch gemotiveerde misleiding en dwang. Volgens haar getuigenis stelde een genderspecialist haar ouders de vraag of zij liever een dode dochter of een levende transgender zoon zouden hebben. Die keuze, zegt ze, deed haar ouders hun terughoudendheid loslaten. Ze werd snel op puberteitsremmers gezet en daarna op testosteron. Ze beschrijft blijvende veranderingen: een diepere stem, een scherpere kaaklijn, een gemasculiniseerde botstructuur en onzekerheid over haar vruchtbaarheid. Ze vertelt dat ze zich soms een monster voelt wanneer ze in de spiegel kijkt.
Haar oproep aan ouders en wetgevers
Cole richt zich tot Amerikaanse tieners en hun gezinnen met de boodschap dat zij geen leugens nodig had, maar mededogen, liefde en therapie om haar problemen te verwerken. Ze stelt dat affirmatie van wat zij achteraf een waanidee noemt niet de oplossing was. Ze spreekt over duizenden detransitioners die zij via hun netwerken kent en roept de wetgevers op om hieraan een einde te maken. Met de woorden waarmee haar getuigenis bekend werd, vraagt ze om haar laatste waarschuwing te laten zijn.
De bredere discussie in de uitzending
Na het fragment bespreken de presentatoren de getuigenis. Zij benoemen het emotionele karakter ervan en de vraag of een kind van vijftien zulke ingrijpende beslissingen kan nemen. Ook komt een andere getuige aan bod, Miriam Reynolds uit Texas, een moeder die een positieve ervaring beschrijft met de transitie van haar kind en stelt dat zij operatie op kinderleeftijd zou hebben geweigerd. In het gesprek wordt benadrukt dat ouders betrokken horen te zijn bij dit soort beslissingen en dat scholen of instanties hen volgens de sprekers soms buiten de communicatie houden. De presentatoren wijzen erop dat kinderen veranderlijk zijn en pleiten voor terughoudendheid bij ingrepen met onomkeerbare gevolgen. Tegelijk erkennen zij dat de situatie voor sommige kinderen een reële medische conditie betreft en dat individuele verhalen verschillen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.