Detrans Awareness Day 2023 — gezondheidsuitkomsten na detransitie
Op Detrans Awareness Day 2023 kwamen onderzoekers en ervaringsdeskundigen bijeen om de gezondheidsuitkomsten na detransitie te bespreken.
Over het panel
Deze video is een panelgesprek tijdens Detrans Awareness Day 2023. Een gespreksleidster met een achtergrond in psychotherapie spreekt met twee vrouwen die hun transitie achter zich hebben gelaten: Rachel en Sylvia. Rachel vertelt vooral over de lichamelijke gevolgen van zes jaar testosterongebruik, Sylvia over haar therapeutische traject. Het gesprek bouwt voort op een eerder panel waarin het thema informed consent en het "slapdash" proces aan bod kwam, en gaat in op de vraag wat medische transitie en detransitie met het lichaam en de psyche doen.
Lichamelijke gevolgen van testosteron
Rachel beschrijft hoe zij na ongeveer zes jaar testosteron met een wandelstok ging lopen. Ze had een aangeboren heupaandoening waardoor haar heupen al kwetsbaar waren; door verlies van botdichtheid kreeg ze meerdere botbreuken na simpele valpartijen. Artsen legden volgens haar geen verband met testosteron, terwijl de samenhang tussen testosteron en zwakke botten bij vrouwen volgens het gesprek bekend is. Uiteindelijk kreeg ze beginnende nier- en leverproblemen: geelzucht, bloed in de urine, hevige rugpijn en braken. Een andere arts opperde dat het enige medicijn dat ze gebruikte, testosteron, de oorzaak kon zijn. Na het afbouwen verbeterden haar klachten. Daarna volgden drie kleine beroertes (TIA's) met blijvende neurologische schade, en de diagnose endometriose. Een behandeling met Lupron, in de Verenigde Staten ook gebruikt als puberteitsremmer, gaf haar volgens haar verhaal ernstige bijwerkingen waaronder haaruitval en geheugenverlies, waarna ze stopte. Twee operaties en uiteindelijk een baarmoederverwijdering volgden, met complicaties zoals infecties en verzakkingen. Haar eierstokken faalden, waardoor ze nu aanvullende oestrogeen gebruikt.
Reactie van zorgverleners en gemeenschap
Rachel ervaart het als medisch falen dat deze risico's niet vooraf met haar werden besproken en dat haar medische voorgeschiedenis niet werd meegewogen. Ze noemt het ontbreken van standaarddosering en controle. Toen ze stopte met testosteron, kreeg ze felle reacties uit haar omgeving, die haar als verrader bestempelde. Ze beschrijft ook dat ze juridisch weinig kan ondernemen omdat de verjaringstermijn voor de geleden schade vaak al verstreken is tegen de tijd dat klachten zichtbaar worden.
Twee therapeutische ervaringen
Het gesprek vergelijkt twee benaderingen in therapie. Rachels gendertherapeut was sterk gericht op affirmatie en duwde richting transitie; haar voorgeschiedenis van psychische klachten en seksueel trauma werd steeds gekoppeld aan het idee dat ze trans was. Toen ze twijfels uitte, werd haar gezegd dat dit normaal was. Sylvia had vanaf haar vierde dezelfde therapeut, die haar voorgeschiedenis goed kende en haar steeds terugbracht naar zelfacceptatie en het verkennen van haar gevoelens, zonder de term genderqueer te bevestigen of te ontkennen. Volgens Sylvia zou diezelfde therapeut tegenwoordig mogelijk haar bevoegdheid verliezen als ze een tiener niet zou affirmeren. Rachel vertelt dat verschillende therapeuten na haar detransitie haar aanspoorden opnieuw te transitioneren; eén noemde haar zelfs een "turf" toen ze haar ervaringen wilde bespreken. De gespreksleidster benadrukt dat verkennende psychotherapie de hele persoon zou moeten zien in plaats van zich te vernauwen tot genderidentiteit.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.