Detrans Awareness Day 2024 — het tij keert in de genderoorlogen
Op Detrans Awareness Day 2024 betogen sprekers dat het tij in het debat over genderzorg aan het keren is, met meer publieke erkenning voor detransitioners en toenemende beleidsherzieningen. De bijeenkomst markeert een verschuiving in het politieke en maatschappelijke klimaat rondom jeugdgenderzorg.
Over de sprekers
In deze video van Detrans Awareness Day 2024 (12 maart) praten twee mensen die elkaar al jaren kennen uit een eerdere podcast. Vincent is een psycholoog van rond de vijftig, oorspronkelijk uit Zuid-Afrika en inmiddels woonachtig in Zweden, die een steungroep voor detransitioners begeleidt voor Beyond Trans. Laura Becca beschrijft zichzelf als detransitioner: ze kwam op haar achttiende uit als trans, transitioneerde medisch tussen haar negentiende en twintigste en detransitioneerde op haar tweeëntwintigste. Samen blikken ze terug op het afgelopen jaar en benoemen wat er volgens hen veranderd is in het gesprek over genderzorg.
Detransitioners worden zichtbaarder
Een centraal thema is de ergernis over de bewering dat er nauwelijks detransitioners zouden zijn. Beide sprekers zeggen dat ze door hun werk en netwerk juist veel mensen kennen die hun stappen terugdraaien of nooit medisch transitioneerden, en dat veel van hen zich niet per se "detransitioner" noemen. Ze wijzen erop dat er drie jaar geleden online vrijwel geen hulpbronnen waren voor wie ging twijfelen, terwijl die er nu wel zijn. Laura noemt de eerste publieke detransitioners-panel in Los Angeles in 2023 en de aandacht die daarvan uitging. Ook benoemen ze dat er voor detransitie geen aparte medische registratiecode bestaat, waardoor deze groep statistisch onzichtbaar blijft, en dat er in de Verenigde Staten wordt gewerkt aan wetgeving om dat te veranderen.
Een verschuivend klimaat
De sprekers schetsen volgens henzelf een jaar vol verschuivingen: documentaires, boeken en mediabijdragen over het onderwerp, bekende stemmen die zich erover uitspreken, en wetgeving in een groot aantal Amerikaanse staten die medische behandeling van minderjarigen beperkt. Tegelijk benoemen ze zorgen van ouders, bijvoorbeeld over verschillen tussen staten en steden, en over jongvolwassenen tussen de achttien en drieëntwintig die buiten leeftijdsgebonden wetgeving vallen. Vincent vertelt dat hij vanuit Zuid-Afrika benaderd werd door een organisatie en door detransitioners daar, als teken dat het onderwerp wereldwijd speelt.
Steun, hulpbronnen en hoop
Een groot deel van het gesprek gaat over verbinding. Beide sprekers benadrukken hoeveel persoonlijke ontmoetingen en vriendschappen het afgelopen jaar hebben betekend, onder meer op conferenties. Vincent vertelt dat zijn steungroep voor detransitioners voortkwam uit zo'n bijeenkomst en sinds juni wekelijks bijeenkomt, kosteloos en deels op vrijwillige basis. Laura beschrijft hoe het horen van juridische verhalen en het ontmoeten van lotgenoten haar hielpen om haar ervaring niet alleen als persoonlijk falen te zien. Beiden leggen de nadruk op het opbouwen van vaardigheden, het nemen van verantwoordelijkheid binnen een gemeenschap, en vooral op hoop als tegenwicht tegen wanhoop. Vincent koppelt dit aan zijn eigen achtergrond met anorexia en suïcidaliteit en aan begrippen als autonomie, competentie en verbondenheid.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.