Detransitie lesbienne: het was een vergissing

Over deze video

In dit Engelstalige gesprek interviewt een YouTube-maker een vrouw die haar transitie ongedaan maakt. De gast vertelt dat zij rond haar 24e begon te transitioneren, zes jaar testosteron gebruikte en een dubbele borstamputatie en een totale hysterectomie onderging. Ongeveer acht à negen maanden voor de opname besloot zij te detransitioneren: ze stopte met testosteron en stapte over op oestrogeen, en documenteert dit proces op haar eigen kanaal. Volgens de maker is zij een van de eerste mensen die hier publiekelijk over spreekt en die wat ouder is dan de meeste detransitioners, die vaak heel jong zijn.

Lesbisch zijn, internalised homophobia en sekserolstereotypen

Een terugkerend thema is het verband tussen detransitie en lesbisch zijn. De maker merkt op dat veel detransitioners vrouw zijn en lesbisch, en vraagt zich af welke rol internalised homophobia en de manier waarop genderafwijkende vrouwen worden behandeld spelen bij het richting een trans-identiteit sturen van jonge lesbiennes. De gast vertelt dat zij zich al jong, rond haar elfde of twaalfde, als lesbienne uitte, dat haar vader homofobe opmerkingen maakte, en dat zij opgroeide met internalised homophobia en weerzin tegen butch zijn. Zij voelde zich altijd aangetrokken tot masculiene kleding, speelgoed en spel. Zelf noemt zij zich biseksueel, omdat zij ook aangetrokken is tot trans mannen, en wil zij de lesbische ervaring niet toe-eigenen.

Body dysmorphia, het verbreden van de term trans en winst

De gast beschrijft dat zij besefte dat zij om de verkeerde redenen transitioneerde: zij wilde masculien zijn, maar testosteron maakte van haar uiteindelijk een man in plaats van de jonge, androgyne verschijning die zij voor ogen had. Beiden bespreken het verschil tussen masculien presenteren en daadwerkelijk man willen zijn, en waarschuwen dat testosteron geen tussenvorm oplevert. De gast vertelt over een eetstoornis in haar verleden en ziet parallellen met body dysmorphia: volgens haar wordt dit soms verward met gender dysphoria, terwijl vrouwen vaker body dysmorphia ervaren. In een ingelast fragment stelt Helen Joyce dat ideeën uit queer theory en gender studies het begrip van man- en vrouw-zijn naar identiteit verschuiven en losmaken van biologie en van gender dysphoria, en dat een affirmatieve benadering kinderen die mogelijk in de war zijn tot levenslange patiënten kan maken, terwijl velen van hen volgens eerder onderzoek simpelweg homo bleken te zijn. De maker noemt daarnaast winst als drijfveer en somt kosten op van diverse operaties, evenals sterke stijgingen in verwijzingen.

Boodschap en context

Beiden benadrukken dat de video niet bedoeld is tegen trans mensen met daadwerkelijke gender dysphoria, en niet om de gast of andere detransitioners te bekritiseren. De boodschap richt zich op jongeren, tieners en jonge lesbiennes die twijfelen of zij gender dysphoria hebben omdat zij genderafwijkend zijn. De gast roept op om de tijd te nemen, naar therapie te gaan en niet meteen via een informed consent-kliniek aan hormonen te beginnen. Zij zegt een deel van haar transitie te betreuren, al ziet zij het als iets wat zij moest doormaken, en wenst dat zij eerder vrede had kunnen sluiten met wie zij was. Dit transcript is afkomstig van automatisch gegenereerde ondertiteling en kan onnauwkeurigheden bevatten.

Bronnen

• YouTube — Detransitie lesbienne: het was een vergissing