Detransitioneren na jaren testosteron
In dit persoonlijke video deelt een vrouw haar ervaringen met detransitioneren na jarenlang testosteron te hebben gebruikt als onderdeel van haar
Over dit gesprek
In dit interview vertelt Libby Littlewood haar verhaal aan de presentatrice. Libby groeide op in een christelijk gezin en kreeg aan het begin van de middelbare school te maken met intense genderdysforie. Rond haar twaalfde stuitte ze online op het begrip transgender. Vijf jaar lang worstelde ze ertegen, maar uiteindelijk transitioneerde ze op haar zeventiende en leefde ze ongeveer vijf à zes jaar als man. Inmiddels is ze gestopt met testosteron en leeft ze weer als vrouw. Volgens haar was die ommekeer het gevolg van een diepe geloofservaring.
Een kwetsbare jeugd en het bevestigende model
Libby beschrijft hoe ze tussen haar elfde en zestiende veel meemaakte: de scheiding van haar ouders, het overlijden van haar moeder toen zij veertien was, en een periode van dakloosheid van ongeveer elf maanden. Ze vertelt dat de begeleiding die ze kreeg vooral bevestigend was: de vraag leek niet óf ze trans was, maar in welke mate. Voor haar liep dysforie samen met dissociatie, depressie en angst. Ze stelt dat genderdysforie bij meisjes vaak verbonden is met ervaringen van kwetsbaarheid, en dat transitie kan voelen als een manier om veiligheid te vinden en als persoon gerespecteerd te worden in plaats van om haar lichaam.
Testosteron, gevolgen en stoppen
Bij de start van testosteron tekende ze op de NHS een verklaring die wees op een mogelijk verband met bepaalde vormen van kanker en op effecten als een lagere stem, baardgroei en het wegblijven van de menstruatie. Termen als overgangsklachten kwamen volgens haar niet ter sprake; pas later, rond haar twintigste, ervoer ze opvliegers en moest ze zelf informatie opzoeken. Ze beschrijft een diepere stem, een adamsappel, lichaamsbeharing, meer spiermassa en een terugtrekkende haarlijn. Toen ze stopte, gebruikte ze de anticonceptiepil om haar oestrogeenniveau sneller op gang te helpen en overgangsklachten te beperken. Op het moment van het gesprek was ze ongeveer vijfenhalve maand van de testosteron af.
Identiteit, keuze en haar boodschap
Libby en de presentatrice bespreken dat genderdysforie volgens hen vaak een onderliggend psychisch probleem is dat met praattherapie aandacht verdient, maar dat zulke hulp moeilijk te vinden is omdat de bevestigende benadering domineert. Ze vinden het zorgelijk dat mensen die hun geboortegeslacht weer willen aanvaarden nauwelijks terechtkunnen. Libby benadrukt dat ze andere mensen hun eigen keuzes gunt en haar eigen geleefde jaren niet wil ontkennen. Haar slotboodschap is dat je zelf bepaalt wat het betekent om vrouw of man te zijn op basis van wat je doet, en dat je waarde mag hebben in het lichaam waarin je geboren bent.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.