Mastectomie op 16-jarige leeftijd: misleide jongere vecht voor hulp bij detransitie
Een jonge vrouw die op 16-jarige leeftijd een dubbele mastectomie onderging vertelt hoe ze misleid werd door de gezondheidszorg. Ze vecht nu voor toegang tot hulp bij haar detransitie en wil anderen waarschuwen voor de risico's van vroegtijdige medicalisering. Rebel News brengt haar verhaal als onderdeel van bredere berichtgeving over de gevolgen van genderzorg voor minderjarigen.
Over deze reportage
In deze Franstalige reportage van Rebel News (Québec) vertellen Rose, nu 21 jaar, en haar moeder Danielle hun verhaal. Rose detransitioneert en zoekt hulp om zich weer beter te voelen in haar lichaam. De reportage belicht hoe snel en hoe jong haar medische transitie verliep, en welke gevolgen ze daar nu van ondervindt.
Het verloop van de transitie
Rose vertelt dat ze als kind werd gepest en zich moeilijk met zichzelf kon identificeren. Online kwam ze terecht bij video's van mensen die transitioneerden, wat het idee aanwakkerde dat ze "iemand anders" kon worden. Op haar dertiende kreeg ze een afspraak voor puberteitsremmers, enkele maanden later testosteron, op haar vijftiende veranderde ze haar naam en geslachtsregistratie, en op haar zestiende onderging ze een dubbele mastectomie. Ze benadrukt dat het hele traject opvallend snel en makkelijk ging — "veel te makkelijk", in haar woorden.
Het keerpunt en de gevolgen
Rond haar achttiende, tijdens een telefoongesprek over een mogelijke onderlichaamsoperatie, besefte ze plotseling dat dit niet was wat ze nodig had; ze brak in tranen uit en belde haar moeder. Vandaag leeft ze met blijvende littekens op haar borst, lichaamsbeharing en een veranderde stem door de testosteron, wat haar ongemak en sociale terughoudendheid geeft. Ze werd later gediagnosticeerd met een borderline-persoonlijkheidsstoornis, en oppert dat onderliggende problematiek of trauma — niet noodzakelijk dezelfde diagnose — bij anderen een rol kan spelen.
De strijd om hulp en de kritiek
Waar de transitie door de overheid (RAMQ) werd vergoed, krijgt Rose voor haar detransitie — zoals een borstreconstructie — nul vergoeding: dat wordt volgens haar als "esthetisch" beschouwd. Daarom startte de familie een GoFundMe. Moeder Danielle vertelt dat haar bezwaren destijds niet werden meegewogen, dat de behandeling via het "Centre Méraki" zeer snel verliep, en dat ze onder druk stond door dreigementen met zelfdoding. Bijzonder schrijnend vindt zij dat het toestemmingsformulier voor de mastectomie tijdens de COVID-periode op de ochtend van de operatie werd getekend, zonder dat zij naar binnen mocht, met een voor haar onbekende getuige-handtekening. Beiden noemen het beroepsmatige nalatigheid en stellen dat kinderen van veertien of zestien niet in staat zijn tot zulke onomkeerbare beslissingen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.