Élie — Belgische medeoprichter Post Trans getuigt op Franse tv

Élie, Belgische mede-oprichter van de organisatie Post Trans, getuigt op het Franse programma "Ça commence aujourd'hui" over haar gendertransitie en de

Over deze uitzending

In dit Franstalige fragment van het programma Ça commence aujourd'hui getuigt Élie, Belgische mede-oprichter van de organisatie Post Trans, samen met haar ouders. Ze vertelt openhartig over haar transitie als tiener, haar latere detransitie en wat ze daarvan heeft geleerd. Aan tafel licht ook een behandelaar enkele medische aspecten toe.

Hoe haar twijfels begonnen

Élie beschrijft een gewone jeugd, maar werd op school gepest omdat ze lang was en van basketbal hield, wat als "jongensachtig" gold. Rond haar veertiende identificeerde ze zich als lesbisch; op haar vijftiende à zestiende kwam de vraag op of ze een meisje of een jongen was. Op zoek naar lotgenoten kwam ze bij een trans-vereniging terecht, waar in een eerste consult meteen over testosteron en operaties werd gesproken. Daarna keek ze dagelijks online naar transitievideo's van jonge trans mannen; volgens haar groeide daardoor pas het gevoel dat haar lichaam "niet klopte" en veranderd moest worden.

De medische stappen

Ze begon haar borsten af te binden en wilde zo snel mogelijk met testosteron starten. Haar ouders raadpleegden eerst dezelfde vereniging en een gynaecoloog, die volgens het gezin stelde dat eerder beginnen betere resultaten geeft en dat de veranderingen "omkeerbaar" zouden zijn — wat Élie destijds al wist dat niet klopte. Op haar zestiende begon ze met testosteron en op haar zeventiende, ongeveer acht maanden later, onderging ze een borstamputatie. De behandelaar in de uitzending nuanceert dat puberteitsremmers grotendeels omkeerbaar zijn, maar hormonen slechts deels: effecten op stem en beharing blijven.

Twijfel en detransitie

De lichamelijke veranderingen voelden voor Élie aanvankelijk prettig, maar sociaal raakte ze in de knel: ze werd als jongeman gezien en kon haar verleden als meisje niet delen. Ze merkte op dat complimenten over haar "geslaagde transitie" alleen over het uiterlijk gingen, niet over haar psychisch welzijn. Toen ze gezondheidsproblemen kreeg en daarvoor nóg een hormoonbehandeling (oestrogeen) voorgeschreven kreeg, besefte ze dat ze haar lichaam onnodig medicaliseerde. Ze stopte met alle behandelingen, waarna haar lichaam zich deels herfeminiseerde — al bleven sommige veranderingen, zoals de stem, blijvend.

Terugblik

Élie zegt afstand te hebben genomen van de vraag of ze "man of vrouw" is; ze voelt zich geen van beide, maar erkent dat ze als meisje werd geboren en gesocialiseerd en veel deelt met andere vrouwen. Wat ze betreurt, is niet zozeer de fysieke veranderingen, maar dat ze niet werd geholpen zichzelf te accepteren en juist werd aangemoedigd haar lichaam te haten — verloren jaren. Haar ouders, Éric en Françoise, vertellen dat ze haar bewust zijn blijven steunen om de band te behouden, ook al hadden ze grote twijfels, en dat haar latere ontwikkeling hen geruststelde.

Bronnen

Let op: deze video is Franstalig.

Lees verder over transspijt en detransitie

De video hierboven raakt aan een onderwerp dat steeds vaker in beeld komt: transspijt (in de internationale literatuur transition regret) en detransitie - het geheel of gedeeltelijk terugdraaien van een geslachtstransitie. Wie nadenkt over transitie, twijfelt achteraf of een dierbare ondersteunt, vindt hier persoonlijke ervaringen en wetenschappelijk onderzoek bij elkaar.

Élie, Belgische mede-oprichter van de organisatie Post Trans, getuigt op het Franse programma "Ça commence aujourd'hui" over haar gendertransitie en de Op transspijt.nl leggen we naast video's ook onderzoek vast - over puberteitsremmers, cross-seks hormonen, mastectomieën, het affirmatieve zorgmodel en de kritiek daarop - en persoonlijke verhalen van mensen die hun transitie hebben teruggedraaid. Veel video's zijn Engelstalig; in onze verhalen vind je Nederlandstalige getuigenissen.

Persoonlijke verhalen

Alle verhalen →

Onderzoek en achtergrond

Alle artikelen →

Twijfel je over je transitie of die van een dierbare? Je hoeft niet alleen te zijn. Op de hulp-pagina vind je organisaties die onbevooroordeeld kunnen ondersteunen. Bij vragen kun je ook contact opnemen - desgewenst anoniem.