Erin Brewer's verhaal — detransitioner en activist
Erin Brewer, mede-oprichtster van Advocates Protecting Children, vertelt hoe een ernstig seksueel trauma haar als kind deed geloven dat ze in het verkeerde lichaam was geboren. Ze legt uit hoe psychotherapie haar hielp de onderliggende oorzaken van haar genderdysforie te begrijpen. Haar verhaal is een krachtig getuigenis voor het belang van explorerende therapie boven directe medicalisering.
Over Erin Brewer
Erin Brewer vertelt in deze video haar persoonlijke verhaal als kind dat zichzelf liever als jongen zag. Als heel jong meisje werd zij samen met haar broer slachtoffer van een aanranding door twee mannen. Omdat haar broer daarbij ongemoeid bleef, trok zij als kind de conclusie dat een meisje zijn onveilig was en dat een jongen worden de manier was om zichzelf te beschermen. Vanuit die overtuiging droeg zij de afdankertjes van haar broer, gedroeg zij zich agressief en probeerde zij in alles op de jongens te lijken.
Trauma als onderliggende oorzaak
Brewer beschrijft hoe zij zich op school isoleerde, andere meisjes pestte en afstand nam van alles wat met meisje zijn te maken had. Pas veel later kreeg zij het inzicht dat haar wens om een jongen te zijn voortkwam uit het seksuele trauma; als kind verzweeg zij dat voorval uit schaamte en zag zij het verband zelf niet. De aanranding verstoorde ook de band met haar broer, die volgens haar daarna volledig uiteenviel. Zij benadrukt dat genderdysforie bij kinderen verschillende oorzaken kan hebben en dat zij brieven ontving van vrouwen die hun dysforie koppelden aan seksueel misbruik.
Therapie boven medicalisering
Brewer is dankbaar dat een schoolpsycholoog destijds met haar moeder sprak over de problemen die zij had, in plaats van te zeggen dat zij in het verkeerde lichaam was geboren. Zij vertelt dat therapeuten haar vaardigheden leerden, onder meer via cognitieve gedragstherapie, om met haar zelfhaat en lichaamshaat om te gaan. Volgens haar verdwijnt genderdysforie niet door transitie, omdat de onderliggende oorzaak dan onaangeroerd blijft. Zij uit zorgen over verboden op conversietherapie die ook genderidentiteit omvatten, omdat die kinderen volgens haar de toegang tot explorerende hulp kunnen ontnemen.
Moederschap en zelfacceptatie
Brewer vertelt dat zij als kind geen kinderen wilde, maar dat de geboorte van haar dochter een keerpunt was. Voor het eerst voelde zij trots op zichzelf en haar lichaam en kon zij vrede sluiten met het feit dat zij een vrouw is. Borstvoeding gaf haar een gevoel van verbinding met haar lichaam dat zij niet eerder kende. Zij stelt dat zij die ervaring nooit had gehad als zij medisch was getransitioneerd. Haar boodschap is dat het normaal is om je soms ongemakkelijk te voelen bij je lichaam, en dat kinderen leren zichzelf te accepteren in plaats van te horen dat zij zichzelf moeten veranderen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.