Genspect — Detrans Awareness Day 2023 debat over "True Trans"
Op Detrans Awareness Day 2023 organiseerde Genspect een paneldiscussie over het concept "True Trans" — de vraag wie er werkelijk transgender is en wie
Over Genspect en de Detrans Awareness Day 2023
Tijdens de Detrans Awareness Day 2023 organiseerde Genspect een paneldiscussie over wat in de video het "no true Scotsman"-argument wordt genoemd, hier toegepast als het "true trans"-debat. Het uitgangspunt is de gedachte dat wie écht trans zou zijn, nooit zou detransitioneren — en dat detransitioners dus bij voorbaat als "niet echt trans" worden weggezet. Aan tafel zitten meerdere mensen die zelf zijn gedetransitioneerd, onder wie sprekers die in de uitzending TR, Richie, Sylvia, Jasmine, Carl, Rachel en Carol worden genoemd. Zij vertellen ieder hun eigen ervaring en bespreken hoe het idee van "echt trans" hun verhaal raakt.
Het "true trans"-argument en de tegenstrijdigheid
Verschillende panelleden benoemen een tegenstrijdigheid die hen stoort. Aan de ene kant wordt gezegd dat je trans bent zodra je dat zelf vindt — het affirmerende model waarin twijfel als bevestiging wordt gelezen. Aan de andere kant geldt: zodra iemand er spijt van krijgt, heet het dat die persoon "nooit echt trans" was. Eén spreker noemt dat een vorm van gaslighting: men kan niet beide tegelijk volhouden. Meerdere deelnemers vertellen dat zij juist overtuigd waren — dat zij zichzelf als de "echte" trans persoon zagen, soms als het klassieke transkind dat al jong genderdysforie ervoer. Een spreker zegt letterlijk geloofd te hebben een vrouw in een mannenlichaam te zijn. Toch volgde detransitie. Daarmee weerleggen zij het idee dat overtuiging vooraf bepaalt of iemand "echt" trans is.
Dysforie als oppervlak van diepere problemen
Een terugkerend thema is dat genderdysforie volgens de panelleden vaak slechts het oppervlak is. Verschillende sprekers noemen comorbiditeiten — trauma, depressie, eetstoornissen en andere onderliggende problemen — die in hun ogen werden samengevat als "het is gewoon genderdysforie", waarna lichaamsdelen en hormonen als oplossing werden gepresenteerd. Eén spreker, met een exemplaar van de DSM-5 in de hand, stelt aan alle criteria voor genderdysforie te hebben voldaan en wijst erop dat transitie dan logischerwijs had moeten werken; in plaats daarvan werd het ene probleem voor het andere ingeruild. Anderen benadrukken dat medische transitie een zware lichamelijke, psychologische en sociale belasting vormt en dat ingrijpen waar mogelijk vermeden zou moeten worden, als laatste redmiddel, omdat niet te meten valt wie er baat bij heeft en wie niet.
Vluchten voor je sekse, en de gevolgen voor anderen
Meerdere deelnemers beschrijven transitie als een poging om weg te lopen voor de eigen sekse — of voor het feit homoseksueel te zijn. Sommigen wijzen op een homofobe ondertoon in het idee dat de "echte" transseksueel bijna altijd de gendernonconforme homoseksueel zou zijn, zoals de butch lesbienne die eigenlijk een man zou moeten zijn. Een spreker vertelt over het ongemak van het gebruik van mannentoiletten en over een werksituatie in een jeugdzorginstelling waar de scheiding tussen jongens en meisjes als problematisch werd ervaren. Het panel stelt dat het ontkennen van de biologische sekse ook gezondheidsrisico's met zich meebrengt, en dat eerlijk omgaan met sekse uiteindelijk ook trans personen zelf zou helpen.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.