Detrans Awareness Day 2024 — het tij keert in de genderoorlogen (Genspect)
Genspect organiseerde op Detrans Awareness Day 2024 een uitgebreide livestream met meerdere sprekers over de merkbare kentering in beleid en wetenschap
Over deze Genspect-uitzending
Voor Detrans Awareness Day 2024 (12 maart) gingen twee betrokkenen uit het Genspect-netwerk in gesprek over de verschuivingen van het afgelopen jaar rond genderzorg en detransitie. Vincent is psycholoog en begeleidt de detransitioner-steungroep van Beyond Trans; hij is afkomstig uit Zuid-Afrika en woont sinds 2023 in Zweden. Laura is detransitioner, werkt aan een memoir en spreekt openlijk over haar ervaring. Beiden maakten eerder samen een podcast en blikken nu terug op wat zij als een kentering beschrijven. De toon is bewust positief en bemoedigend: het gesprek wil mensen die net met het onderwerp in aanraking komen laten zien dat er veel in beweging is.
Detransitioners worden zichtbaarder
Een rode draad is dat het aantal detransitioners groter is dan vaak wordt gesuggereerd. Laura wijst erop dat lang niet iedereen zich onder die term schaart: er zijn ook desisters die nooit medisch zijn behandeld, en mensen die zich los hebben gemaakt van de ideologie maar nog niet publiekelijk als hun geboortegeslacht leven. Volgens haar lopen er meer rechtszaken dan zichtbaar is, met vertraging en aanloop voordat mensen naar buiten treden. Vincent benadrukt dat detransitioners en ouders zelf gehoord moeten worden, omdat zij de gevolgen van behandeling het beste kunnen beschrijven. Hij signaleert ook een praktisch probleem: bij detransitie ontbreekt een diagnose of code in het systeem, waardoor mensen geen passende, andere zorg vinden dan bij de behandelaars die zij als schadelijk ervoeren.
Beleid, media en netwerken in beweging
Het gesprek somt veel ontwikkelingen op uit het voorgaande jaar: documentaires en boeken over het onderwerp, een groeiend aantal Amerikaanse staten dat medicalisering bij minderjarigen beperkt, en meer aandacht in bredere media tot en met een essay in de New York Times. Vincent noemt initiatieven als Therapy First, een register van therapeuten die werken vanuit klassieke beroepsethiek in plaats van affirmatie. Beiden beschrijven hoe de eerste Genspect-conferentie in Ierland en een latere bijeenkomst in Denver onverwachte vriendschappen en samenwerkingen opleverden tussen detransitioners, ouders, journalisten en professionals. Vincent vertelt dat zijn steungroep direct voortkwam uit ontmoetingen op die conferentie. Ze stellen Genspect nadrukkelijk neer als een gezondheids- en onderzoeksgerichte benadering naast bestaand werk, niet als concurrentie.
Herstel, verantwoordelijkheid en hoop
Het persoonlijke deel gaat over herstel als een gaandeweg verlopend proces. Laura vertelt dat ze pas echt opluchting voelde toen ze op een bijeenkomst andere detransitioners in levenden lijve ontmoette en hoorde hoe juristen over de medische ethiek spraken; daardoor ging ze haar ervaring minder als persoonlijk falen zien. Vincent koppelt dit aan begrippen als autonomie, competentie en verbondenheid, en aan het idee dat verantwoordelijkheid altijd binnen een gemeenschap wordt genomen. Hij deelt zijn eigen achtergrond met anorexia en somberheid om uit te leggen hoe gedrag een manier kan zijn om de wereld behapbaar te maken. De aflevering eindigt rond het woord hoop: de optelsom van al deze initiatieven schept volgens hen vooral een hoopvoller klimaat voor mensen met genderdysforie en voor detransitioners.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.