Groepsgesprek over detransitie — Genspect Bigger Picture Conference
Tijdens de Genspect Bigger Picture Conference in Killarney (Ierland) bespreken meerdere detransitioners en experts gezamenlijk hun ervaringen.
Over dit panelgesprek
Deze video is een groepsgesprek met detransitioners tijdens de Bigger Picture Conference van Genspect. Aan tafel zitten meerdere mensen die hun medische transitie hebben stopgezet, onder wie Jet, Michelle, Laura Becker, Camille Kiefel, Richie Herron en Helena. Ieder vertelt om beurten op welke leeftijd het transitieproces begon en wanneer het werd stopgezet. De verhalen lopen sterk uiteen: sommigen begonnen al als tiener met puberteitsremmers en hormonen, anderen pas op latere leeftijd. Wat hen verbindt, is dat ze allemaal ingrijpend zijn veranderd door deze ervaring en daar nu open over praten.
Wat detransitie voor hen betekent
De deelnemers worstelen met de taal rond detransitie. Meerderen zien transitie niet als echte verandering maar als een poging om aan trauma of aan het eigen lichaam te ontsnappen, en detransitie eerder als een vorm van herstel, zelfacceptatie en het onder ogen zien van de werkelijkheid. Sommigen beschrijven zichzelf liever als trauma-overlever of als iemand die in herstel is dan als detransitioner. Een terugkerend thema is de moeite met vertrouwen: nadat artsen, vrienden en omgeving hun overtuiging bevestigden en die later onjuist bleek, valt het zwaar om zowel anderen als zichzelf weer te vertrouwen. Verschillende deelnemers vertellen hoe ze houvast zochten in wat zij "materiële realiteit" noemen.
Publieke aandacht en de media
Een groot deel van het gesprek gaat over de druk van publiciteit. Meerdere deelnemers werden gevraagd te getuigen bij wetsvoorstellen of mee te werken aan media-optredens, soms zonder enige voorbereiding. Ze beschrijven hoe hun verhaal politiek werd gebruikt en hoe journalisten zich vooral richtten op het meest dramatische deel van hun verleden, zonder aandacht voor herstel of toekomst. Een deelnemer vertelt over een nieuwsuitzending waarin werd gezegd dat hij zijn leven had verwoest. Het advies dat zij elkaar geven is om niet te snel naar buiten te treden, eerst grenzen te leren stellen en niet meteen in een nieuwe ideologie te stappen om de ervaring te verwerken.
Wat helpt bij herstel
Op de vraag wat heeft geholpen, noemen de deelnemers vooral het contact met andere detransitioners, omdat alleen zij bepaalde lichamelijke gevolgen echt begrijpen. Ook oudere mentoren en rolmodellen die een gevoel van toekomst geven, worden genoemd, naast therapie. Tegelijk klinkt het besef dat therapie zijn grenzen heeft: verloren lichaamsdelen komen niet terug. Eén deelnemer beschrijft uitgebreid hoe het aanpakken van haar lichamelijke gezondheid, waaronder ontstekingswaarden en zuurstoftherapie, haar klachten verlichtte nadat artsen die eerder als psychosomatisch afdeden. Anderen vinden rust in beweging, mode, creativiteit en het opnieuw opbouwen van een wereldbeeld, en in het accepteren en waarderen van hun vrouwelijkheid of mannelijkheid.
Bronnen
Let op: deze video is Engelstalig. Bekijk onze Verhalen voor Nederlandstalige getuigenissen.